Opið bréf til stjórnar Háskólans á Bifröst Hrafnhildur Theodórsdóttir skrifar 5. febrúar 2026 11:30 Virðulegi formaður stjórnar Háskólans á Bifröst, Ársæll Harðarson Ég skrifa þér sem meistaranemi við skólann og þar með einn af lykilhagaðilum hans. Tilefni bréfsins er sú alvarlega staða sem skapast hefur í kjölfar vantraustsyfirlýsingar akademískra starfsmanna gagnvart rektor og sú upplýsingagjöf sem nemendur hafa, eða öllu heldur hafa ekki fengið vegna málsins. Nemendur eru ekki jaðarhópur í starfsemi háskóla heldur burðarstoð hans. Þeir leggja í verulegar fjárhagslegar, faglegar og persónulegar skuldbindingar með því að hefja nám og treysta því að stjórnarhættir skólans, akademískt umhverfi og orðspor séu þess eðlis að prófgráður þeirra haldi gildi sínu til framtíðar. Í því ljósi er sú staða sem upp er komin sérstaklega alvarleg. Upplýsingagjöf til nemenda hefur að mestu takmarkast við almenn skilaboð frá rektor sjálfum, sem getur eðli máls samkvæmt ekki talist hlutlaus aðili í máli þar sem vantraust beinist persónulega að henni. Þá hefur nemendum nýlega borist bréf undirritað af þér, formanni stjórnar, þar sem ítrekað er lýst yfir fullum stuðningi stjórnar við rektor, án þess að áhyggjur akademískra starfsmanna, forsendur vantraustsins eða ábyrgð stjórnar á meðferð málsins séu teknar til efnislegrar umfjöllunar. Á sama tíma birtast ítrekað í fjölmiðlum upplýsingar sem stangast verulega á við þá mynd sem skólinn dregur upp í samskiptum við nemendur. Þetta skilur nemendur eftir í óvissu og rýrir traust til upplýsingagjafar skólans. Nýlegar fréttir, meðal annars um starfsmannafund þar sem ekki var gert ráð fyrir spurningum og um uppsögn kennara, ýta enn frekar undir tilfinningu um þöggun, skort á samtali og vanhæfni til að takast á við ágreining með uppbyggilegum hætti. Í stað þess að grípa málið og leysa það virðist sem stjórn Bifrastar og stjórnendur skólans auki vandann í hverju skrefi með illa ígrunduðum aðgerðum eins og t.d. að segja upp vinsælum og virtum kennara. Þannig eykst krísan og stækkar. Kannski gætu nemendur í Miðlun og almannatengslum hjálpað, nú eða þeir sem leggja stund á áfalllastjórnun. Sá sem er að drukkna í miðri á, stjórnar ekki björgunaraðgerðum á landi. Rektor er gerandi í málinu og því ætti stjórn skólans kannski aðeins að trimma stuðningsyfirlýsingar sínar niður og ráða sjálfstæðan óháðan aðila til að stýra þessu máli í höfn. Ef ekki er vilji til að mæta kröfum akademískra starfsmanna um að rektor og stjórnendur víki á meðan greitt er úr þá, í það minnsta, takmarkið valdsvið umræddra þannig að nornaveiðar og uppsagnir séu ekki mögulegar í miðri krísu. Sú staðreynd að engin skýr tímalína hefur verið sett fram um meðferð málsins eða næstu skref eykur enn á óöryggi nemenda. Óvissa um framvindu mála, ásamt opinberum yfirlýsingum akademískra starfsmanna um að uppsagnir kunni að verða næsta skref fari rektor ekki frá, skapar verulega áhættu fyrir akademíska starfsemi skólans, gæði kennslu og námsframvindu. Vanmáttug viðbrögð stjórnar skólans, ásamt sífelldum neikvæðum fréttum í fjölmiðlum, rýra orðspor Háskólans á Bifröst með áþreifanlegum hætti. Þegar orðspor háskóla veikist, veikist jafnframt virði þess náms og þeirra prófgráða sem nemendur hafa þegar fjárfest í. Í því samhengi blasir við raunveruleg hætta á því að menntun nemenda gjaldfallist að hluta til vegna ákvarðana, eða skorts á ákvörðunum, sem þeir hafa hvorki aðkomu að né fullnægjandi upplýsingar um. Í ljósi þessa vaknar óhjákvæmilega sú spurning hvort stjórn skólans sé í raun að setja hagsmuni einstaklings ofar heildarhagsmunum stofnunarinnar með því að lýsa ítrekað yfir óskilyrtum stuðningi við rektor, þrátt fyrir vantraust stórs hluta akademískra starfsmanna, vaxandi óstöðugleika og augljósa skaða á orðspori skólans. Slík forgangsröðun samrýmist illa þeirri ábyrgð sem stjórn háskóla ber gagnvart öllum hagaðilum hans. Í ljósi alvarleika málsins óska ég hér með formlega eftir skriflegu svari frá stjórn Háskólans á Bifröst. Ég tel eðlilegt að slíkt svar berist innan hæfilegs tímafrests og óska því eftir því að svar berist innan viku frá dagsetningu þessa bréfs, á þessum sama vettvangi eða til mín persónulega. Virðingarfyllst, Hrafnhildur TheodórsdóttirMeistaranemi í forystu og stjórnun við Háskólann á Bifröst Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Deilur í Háskólanum á Bifröst Háskólar Skóla- og menntamál Mest lesið Álftanes – ný byggð á flóðasvæði Einar Sveinbjörnsson Skoðun Má lækka skatta? Helgi Brynjarsson Skoðun Flokksformaðurinn sem styður þjóðarmorð Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson Skoðun Nokkrar staðreyndir um frítt í strætó fyrir börn og ungmenni í Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Flott að fá það á hreint, Þorgerður Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Um langa föstudaga, fólk á flótta og konur sem þora Þórhallur Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Álftanes – ný byggð á flóðasvæði Einar Sveinbjörnsson skrifar Skoðun Má lækka skatta? Helgi Brynjarsson skrifar Skoðun Um langa föstudaga, fólk á flótta og konur sem þora Þórhallur Guðmundsson skrifar Skoðun Horn í síðu fyrirtækjareksturs Diljá Matthíasardóttir skrifar Skoðun Flokksformaðurinn sem styður þjóðarmorð Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Bændur, páskalamb og sjókvíaeldi Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Nokkrar staðreyndir um frítt í strætó fyrir börn og ungmenni í Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Húsnæðismarkaðurinn á Íslandi: Kerfisvandi – en líka tæknilegt tækifæri Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun „Forsjárdeila“ er ekki sönnunargagn í sakamálarannsókn Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar Skoðun Fæðuöryggi byrjar hér heima Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð á heimilisleysi á Íslandi? Bjartur Hrafn Jóhannsson skrifar Skoðun Flott að fá það á hreint, Þorgerður Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kostnaður við borgarstjórn Reykjavíkur Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Búum við í Norður-Kóreu? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Fyrirframgreiðsla fyrir mannkosti Kári Stefánsson skrifar Skoðun Ekki okkar verðbólga Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Vangaveltur blóðmerabónda Heiðar Þór Sigurjónsson skrifar Skoðun Virðisaukaskattur er frábært fyrirbæri! Ásta Kristín Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Lífshlaupið - sterkari og heilbrigðari þjóð Willum Þór Þórsson skrifar Skoðun Dauðarefsing gegn börnum Yousef Tamimi skrifar Skoðun Þarf íþróttamaður að vera áhrifavaldur til að ná árangri? Egill Gunnarsson skrifar Skoðun Fjárfestum í verðmætasköpun Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Kennslutími, kostnaður og árangur – hvað segja gögnin í raun Ómar Örn Magnússon,Linda Heiðarsdóttir,Jón Páll Haraldsson skrifar Sjá meira
Virðulegi formaður stjórnar Háskólans á Bifröst, Ársæll Harðarson Ég skrifa þér sem meistaranemi við skólann og þar með einn af lykilhagaðilum hans. Tilefni bréfsins er sú alvarlega staða sem skapast hefur í kjölfar vantraustsyfirlýsingar akademískra starfsmanna gagnvart rektor og sú upplýsingagjöf sem nemendur hafa, eða öllu heldur hafa ekki fengið vegna málsins. Nemendur eru ekki jaðarhópur í starfsemi háskóla heldur burðarstoð hans. Þeir leggja í verulegar fjárhagslegar, faglegar og persónulegar skuldbindingar með því að hefja nám og treysta því að stjórnarhættir skólans, akademískt umhverfi og orðspor séu þess eðlis að prófgráður þeirra haldi gildi sínu til framtíðar. Í því ljósi er sú staða sem upp er komin sérstaklega alvarleg. Upplýsingagjöf til nemenda hefur að mestu takmarkast við almenn skilaboð frá rektor sjálfum, sem getur eðli máls samkvæmt ekki talist hlutlaus aðili í máli þar sem vantraust beinist persónulega að henni. Þá hefur nemendum nýlega borist bréf undirritað af þér, formanni stjórnar, þar sem ítrekað er lýst yfir fullum stuðningi stjórnar við rektor, án þess að áhyggjur akademískra starfsmanna, forsendur vantraustsins eða ábyrgð stjórnar á meðferð málsins séu teknar til efnislegrar umfjöllunar. Á sama tíma birtast ítrekað í fjölmiðlum upplýsingar sem stangast verulega á við þá mynd sem skólinn dregur upp í samskiptum við nemendur. Þetta skilur nemendur eftir í óvissu og rýrir traust til upplýsingagjafar skólans. Nýlegar fréttir, meðal annars um starfsmannafund þar sem ekki var gert ráð fyrir spurningum og um uppsögn kennara, ýta enn frekar undir tilfinningu um þöggun, skort á samtali og vanhæfni til að takast á við ágreining með uppbyggilegum hætti. Í stað þess að grípa málið og leysa það virðist sem stjórn Bifrastar og stjórnendur skólans auki vandann í hverju skrefi með illa ígrunduðum aðgerðum eins og t.d. að segja upp vinsælum og virtum kennara. Þannig eykst krísan og stækkar. Kannski gætu nemendur í Miðlun og almannatengslum hjálpað, nú eða þeir sem leggja stund á áfalllastjórnun. Sá sem er að drukkna í miðri á, stjórnar ekki björgunaraðgerðum á landi. Rektor er gerandi í málinu og því ætti stjórn skólans kannski aðeins að trimma stuðningsyfirlýsingar sínar niður og ráða sjálfstæðan óháðan aðila til að stýra þessu máli í höfn. Ef ekki er vilji til að mæta kröfum akademískra starfsmanna um að rektor og stjórnendur víki á meðan greitt er úr þá, í það minnsta, takmarkið valdsvið umræddra þannig að nornaveiðar og uppsagnir séu ekki mögulegar í miðri krísu. Sú staðreynd að engin skýr tímalína hefur verið sett fram um meðferð málsins eða næstu skref eykur enn á óöryggi nemenda. Óvissa um framvindu mála, ásamt opinberum yfirlýsingum akademískra starfsmanna um að uppsagnir kunni að verða næsta skref fari rektor ekki frá, skapar verulega áhættu fyrir akademíska starfsemi skólans, gæði kennslu og námsframvindu. Vanmáttug viðbrögð stjórnar skólans, ásamt sífelldum neikvæðum fréttum í fjölmiðlum, rýra orðspor Háskólans á Bifröst með áþreifanlegum hætti. Þegar orðspor háskóla veikist, veikist jafnframt virði þess náms og þeirra prófgráða sem nemendur hafa þegar fjárfest í. Í því samhengi blasir við raunveruleg hætta á því að menntun nemenda gjaldfallist að hluta til vegna ákvarðana, eða skorts á ákvörðunum, sem þeir hafa hvorki aðkomu að né fullnægjandi upplýsingar um. Í ljósi þessa vaknar óhjákvæmilega sú spurning hvort stjórn skólans sé í raun að setja hagsmuni einstaklings ofar heildarhagsmunum stofnunarinnar með því að lýsa ítrekað yfir óskilyrtum stuðningi við rektor, þrátt fyrir vantraust stórs hluta akademískra starfsmanna, vaxandi óstöðugleika og augljósa skaða á orðspori skólans. Slík forgangsröðun samrýmist illa þeirri ábyrgð sem stjórn háskóla ber gagnvart öllum hagaðilum hans. Í ljósi alvarleika málsins óska ég hér með formlega eftir skriflegu svari frá stjórn Háskólans á Bifröst. Ég tel eðlilegt að slíkt svar berist innan hæfilegs tímafrests og óska því eftir því að svar berist innan viku frá dagsetningu þessa bréfs, á þessum sama vettvangi eða til mín persónulega. Virðingarfyllst, Hrafnhildur TheodórsdóttirMeistaranemi í forystu og stjórnun við Háskólann á Bifröst
Nokkrar staðreyndir um frítt í strætó fyrir börn og ungmenni í Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun
Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Nokkrar staðreyndir um frítt í strætó fyrir börn og ungmenni í Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Húsnæðismarkaðurinn á Íslandi: Kerfisvandi – en líka tæknilegt tækifæri Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun „Forsjárdeila“ er ekki sönnunargagn í sakamálarannsókn Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar
Skoðun Kennslutími, kostnaður og árangur – hvað segja gögnin í raun Ómar Örn Magnússon,Linda Heiðarsdóttir,Jón Páll Haraldsson skrifar
Nokkrar staðreyndir um frítt í strætó fyrir börn og ungmenni í Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun