Leggjumst saman á árarnar og bætum lífskjör Björgólfur Jóhannsson og Hreggviður Jónsson skrifar 12. október 2013 06:00 Mikil samstaða ríkir um það markmið að lífskjör almennings á Íslandi verði sambærileg við það sem best gerist í nálægum ríkjum. Undanfarin ár hefur Ísland þó færst neðar á alþjóðlegum listum yfir þá mælikvarða sem endurspegla lífskjör. Mikilvægt er að snúa þeirri þróun við. Til að svo geti orðið þarf að bæta skilyrði til verðmætasköpunar. Í ríkjum, þar sem hagsæld er hvað mest, er stöðugleiki grundvöllur framfara. Áhersla er lögð á að hagkerfi séu opin og samkeppnishæfni atvinnulífsins er höfð í fyrirrúmi við mótun efnahagsstefnu. Þrátt fyrir að skipan ríkisstjórna breytist, er lítt eða ekkert hróflað við helstu þáttum sem tryggja efnahagslegan stöðugleika. Með þeim hætti er skapað fyrirsjáanlegt og hagfellt efnahagsumhverfi fyrir fyrirtæki og heimili viðkomandi landa. Þessi grundvallarsjónarmið ættu að vera Íslendingum fyrirmynd á komandi árum. Í því felst að kjarasamningar byggja á sameiginlegri sýn aðila vinnumarkaðarins um aukinn kaupmátt til lengri tíma. Hækkanir nafnlauna eru hóflegar og ef miðað er við íslenska samninga eru þær lágar. Reynsla nágrannaríkjanna hefur sýnt að þetta er vænleg leið til að auka kaupmátt og bæta lífskjör. Samningsaðilar forðast í lengstu lög að ógna efnahagslegum stöðugleika. Víðast hvar hafa menn bitra reynslu af óstöðugleika, hárri verðbólgu og endalausu kapphlaupi við að ná í skottið á sér. Og það sem meira er: Menn hafa lært af reynslunni. Samhliða bættu vinnulagi í kjarasamningagerð þarf að tryggja að aðrir þættir hagkerfisins styðji við efnahagslegan stöðugleika. Gjaldeyrishöftin verður að afnema og um leið þarf að móta trúverðuga umgjörð og framtíðarsýn í peningamálum. Festa í fjármálum hins opinbera leikur ekki síður veigamikið hlutverk. Velferð verður seint tryggð með ósjálfbærri skuldasöfnun ríkis og sveitarfélaga. Þvert á móti er það ávísun á ófarir, eins og dæmin sanna. Eftir því sem óvissa minnkar og skýr langtímasýn tekur við, aukast fjárfestingar. Samkeppnishæfni fyrirtækja eykst og störfum fjölgar. Með ýmsum ráðum er hvatt til fjárfestinga erlendra aðila hér á landi. Aukin efnahagsleg umsvif draga úr hallarekstri og skuldum hins opinbera og smám saman skapast svigrúm til nýrrar uppbyggingar. Hagvöxtur eykst og lífskjör batna samhliða.Aftur í fremstu röð Ísland getur komist að nýju í fremstu röð. Tækifærin búa í fólkinu, landinu, hafinu og orkunni. En verkefnin eru ærin og krefjast samstöðu, festu og þess að menn hafi ætíð gætur á því hvert stefnt er. Þess vegna vilja Samtök atvinnulífsins nálgast kjarasamninga á annan hátt en áður. Þess vegna hafði Viðskiptaráð Íslands frumkvæði að úttekt McKinsey á samkeppnishæfni Íslands. Þess vegna er vinna á vegum Samráðsvettvangs um aukna hagsæld svo mikilvæg þar sem fjölmargir móta tillögur um framtíðarsýn um efnahagsmál og á öðrum sviðum þar sem úrbóta er þörf. Í þessu ljósi ber að skoða ósk samtaka okkar og ASÍ til ríkisstjórnarinnar um sameiginlega úttekt á stöðu aðildarviðræðna við ESB. Liður í úttektinni er einnig að kanna kosti og galla þeirra leiða sem koma til greina til að tryggja stöðugleika í verðlags-, gengis- og peningamálum og festu í stjórn efnahagsmála, en einnig til að skapa atvinnulífinu samkeppnishæfa umgjörð og búa heimilum lífskjör í fremstu röð. Við teljum enn mikilvægt að úttekt sem þessi sé unnin í samstarfi stjórnvalda, aðila vinnumarkaðarins og fleiri öflugra hagsmunasamtaka. Við trúum því að þótt ágreiningur kunni að vera um einstök atriði á þeirri leið sem vörðuð verður þá sé almenn samstaða um hvaða markmiðum skuli náð. Samstarf getur einungis verið af hinu góða, skapað gagnsæi um ólíka valkosti, dregið fram hvar raunverulegur ágreiningur liggur og greitt fyrir lausn mála. Þannig mun leiðin að markmiðinu styttast og hagur fólks og fyrirtækja batna fyrr en ella. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Mest lesið Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson Skoðun Af hverju fjölgar öryrkjum? Svarið er ekki það sem þú heldur Sisa Berglind Kristjánsdóttir Skoðun Sykursýki 2 orðin að heimsfaraldri Anna Lind Fells Skoðun Um rektor tala ég ekki Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Íslenskt rafmagn á alþjóðlegum markaði Tinna Traustadóttir Skoðun Þýska stjórnarskráin krefst loftslagsaðgerða af stjórnvöldum Eyþór Eðvarðsson Skoðun Sannleikur óskast! Ágústa Árnadóttir Skoðun Neyðarástand í málefnum aldraðra – hvar er forgangsröðunin? Baldvin Björgvinsson Skoðun Síðustu vígi vísdómsins Sigurður Ingvarsson Skoðun Latína er list mæt Arnar Freyr Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Latína er list mæt Arnar Freyr Sigurðsson skrifar Skoðun Af hverju fjölgar öryrkjum? Svarið er ekki það sem þú heldur Sisa Berglind Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Sykursýki 2 orðin að heimsfaraldri Anna Lind Fells skrifar Skoðun Sannleikur óskast! Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Mun vinnumarkaðurinn ná að halda í við gervigreindina? Kristinn Bjarnason skrifar Skoðun Neyðarástand í málefnum aldraðra – hvar er forgangsröðunin? Baldvin Björgvinsson skrifar Skoðun Um rektor tala ég ekki Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Þýska stjórnarskráin krefst loftslagsaðgerða af stjórnvöldum Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Íslenskt rafmagn á alþjóðlegum markaði Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Flugfarþegar í hrakningum Hafsteinn Karlsson skrifar Skoðun Íslenskt rafmagn á alþjóðlegum markaði Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Er uppruni orðinn að saknæmi? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Framúrskarandi skóli án hugsunar? Perla Hafþórsdóttir skrifar Skoðun Samfélag ótta eða hugrekkis Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Síðustu vígi vísdómsins Sigurður Ingvarsson skrifar Skoðun „Leigupennar“ eða einfaldlega fólk sem vill ræða málið? Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Beljan og Bertolli Árni Stefán Árnason skrifar Skoðun Er gott að búa í Kópavogi? Sigurður Kári Harðarson skrifar Skoðun Þunginn af áherslu heilbrigðisyfirvalda á líkamsþyngd Berglind Soffía Blöndal,Vilborg Kolbrún Vilmundardóttir skrifar Skoðun Gagnrýnda kynslóðin og glötuðu kennararnir Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Hrós er ekki bara fyrir byrjendur Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Krónunum kastað fyrir aurinn Margrét Ágústa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Alþjóðleg lög eða ráðleggingar? Marko Medic skrifar Skoðun Kveikt í trúverðugleika Samfylkingarinnar – slökkviliðið er sem betur fer á leiðinni Andri Steinn Hilmarsson skrifar Skoðun Skolfið á beinunum? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar stuðningur skiptir raunverulega máli Einar Sveinbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Ekki enn einn skandal, heldur upphaf breytinga Unnar Þór Sæmundsson skrifar Skoðun Hin eilífa kosningabarátta innan KSÍ Sævar Þór Sveinsson skrifar Skoðun Sannleikur um slökkvistöð í Kópavogi Jónas Már Torfason skrifar Sjá meira
Mikil samstaða ríkir um það markmið að lífskjör almennings á Íslandi verði sambærileg við það sem best gerist í nálægum ríkjum. Undanfarin ár hefur Ísland þó færst neðar á alþjóðlegum listum yfir þá mælikvarða sem endurspegla lífskjör. Mikilvægt er að snúa þeirri þróun við. Til að svo geti orðið þarf að bæta skilyrði til verðmætasköpunar. Í ríkjum, þar sem hagsæld er hvað mest, er stöðugleiki grundvöllur framfara. Áhersla er lögð á að hagkerfi séu opin og samkeppnishæfni atvinnulífsins er höfð í fyrirrúmi við mótun efnahagsstefnu. Þrátt fyrir að skipan ríkisstjórna breytist, er lítt eða ekkert hróflað við helstu þáttum sem tryggja efnahagslegan stöðugleika. Með þeim hætti er skapað fyrirsjáanlegt og hagfellt efnahagsumhverfi fyrir fyrirtæki og heimili viðkomandi landa. Þessi grundvallarsjónarmið ættu að vera Íslendingum fyrirmynd á komandi árum. Í því felst að kjarasamningar byggja á sameiginlegri sýn aðila vinnumarkaðarins um aukinn kaupmátt til lengri tíma. Hækkanir nafnlauna eru hóflegar og ef miðað er við íslenska samninga eru þær lágar. Reynsla nágrannaríkjanna hefur sýnt að þetta er vænleg leið til að auka kaupmátt og bæta lífskjör. Samningsaðilar forðast í lengstu lög að ógna efnahagslegum stöðugleika. Víðast hvar hafa menn bitra reynslu af óstöðugleika, hárri verðbólgu og endalausu kapphlaupi við að ná í skottið á sér. Og það sem meira er: Menn hafa lært af reynslunni. Samhliða bættu vinnulagi í kjarasamningagerð þarf að tryggja að aðrir þættir hagkerfisins styðji við efnahagslegan stöðugleika. Gjaldeyrishöftin verður að afnema og um leið þarf að móta trúverðuga umgjörð og framtíðarsýn í peningamálum. Festa í fjármálum hins opinbera leikur ekki síður veigamikið hlutverk. Velferð verður seint tryggð með ósjálfbærri skuldasöfnun ríkis og sveitarfélaga. Þvert á móti er það ávísun á ófarir, eins og dæmin sanna. Eftir því sem óvissa minnkar og skýr langtímasýn tekur við, aukast fjárfestingar. Samkeppnishæfni fyrirtækja eykst og störfum fjölgar. Með ýmsum ráðum er hvatt til fjárfestinga erlendra aðila hér á landi. Aukin efnahagsleg umsvif draga úr hallarekstri og skuldum hins opinbera og smám saman skapast svigrúm til nýrrar uppbyggingar. Hagvöxtur eykst og lífskjör batna samhliða.Aftur í fremstu röð Ísland getur komist að nýju í fremstu röð. Tækifærin búa í fólkinu, landinu, hafinu og orkunni. En verkefnin eru ærin og krefjast samstöðu, festu og þess að menn hafi ætíð gætur á því hvert stefnt er. Þess vegna vilja Samtök atvinnulífsins nálgast kjarasamninga á annan hátt en áður. Þess vegna hafði Viðskiptaráð Íslands frumkvæði að úttekt McKinsey á samkeppnishæfni Íslands. Þess vegna er vinna á vegum Samráðsvettvangs um aukna hagsæld svo mikilvæg þar sem fjölmargir móta tillögur um framtíðarsýn um efnahagsmál og á öðrum sviðum þar sem úrbóta er þörf. Í þessu ljósi ber að skoða ósk samtaka okkar og ASÍ til ríkisstjórnarinnar um sameiginlega úttekt á stöðu aðildarviðræðna við ESB. Liður í úttektinni er einnig að kanna kosti og galla þeirra leiða sem koma til greina til að tryggja stöðugleika í verðlags-, gengis- og peningamálum og festu í stjórn efnahagsmála, en einnig til að skapa atvinnulífinu samkeppnishæfa umgjörð og búa heimilum lífskjör í fremstu röð. Við teljum enn mikilvægt að úttekt sem þessi sé unnin í samstarfi stjórnvalda, aðila vinnumarkaðarins og fleiri öflugra hagsmunasamtaka. Við trúum því að þótt ágreiningur kunni að vera um einstök atriði á þeirri leið sem vörðuð verður þá sé almenn samstaða um hvaða markmiðum skuli náð. Samstarf getur einungis verið af hinu góða, skapað gagnsæi um ólíka valkosti, dregið fram hvar raunverulegur ágreiningur liggur og greitt fyrir lausn mála. Þannig mun leiðin að markmiðinu styttast og hagur fólks og fyrirtækja batna fyrr en ella.
Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Af hverju fjölgar öryrkjum? Svarið er ekki það sem þú heldur Sisa Berglind Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Þunginn af áherslu heilbrigðisyfirvalda á líkamsþyngd Berglind Soffía Blöndal,Vilborg Kolbrún Vilmundardóttir skrifar
Skoðun Kveikt í trúverðugleika Samfylkingarinnar – slökkviliðið er sem betur fer á leiðinni Andri Steinn Hilmarsson skrifar
Þúsund milljarða högg á ríkissjóð – svartasta sviðsmyndin á Nýjum Landspítala Sigurður Sigurðsson Skoðun