Óbætanleg náttúruspjöll á Þríhnúkagíg og nágrenni Björn Guðmundsson skrifar 21. ágúst 2012 06:00 Skipulagsstofnun auglýsir eftir athugasemdum vegna frummatsskýrslu um aðgengi að Þríhnúkagíg. Þríhnúkar ehf. hafa fyrir tilstilli misviturra sveitarstjórnarmanna fengið tugi milljóna króna frá skattgreiðendum til að skipuleggja mikil náttúruspjöll á Þríhnúkagíg og nágrenni hans. Svæðið er þjóðlenda og því sameiginleg auðlind þjóðarinnar sem forsætisráðherra hefur umsjá með. Forsætisráðuneytið getur því komið í veg fyrir áformuð spjöll. Þríhnúkar ehf. vilja leggja bílveg frá Bláfjallaskála að Þríhnúkagíg. Svo á að bora inn í gíginn. Árni B. Stefánsson, einn Þríhnúkamanna, segir að náttúruvernd felist ekki í að gera ekki neitt. Hann telur það kannski náttúruvernd að leggja bílveg um ósnortið víðerni sem er skíðagöngufólki mjög dýrmætt. Sá sem gengur umrædda leið frá Bláfjöllum að Þríhnúkum upplifir mjög sterkt að hann sé á ósnortnu víðerni þar sem ríkir kyrrð og friður. Í frummatsskýrslu er hins vegar talað um að þetta sé ekki víðerni í lagalegum skilningi og því reynt að gera lítið úr mikilvægi þess að halda svæðinu ósnortnu. Með sömu rökum væri skaðlaust að leggja vegi þvers og kruss um gönguskíðasvæðið við Bláfjöll. Ég skora á hugsandi fólk að skoða mynd 21.3 á bls. 99 í frummatsskýrslunni. Þeir sem vilja þessa vegi skilja ekki verðmæti ósnortinna víðerna rétt fyrir utan þéttbýli höfuðborgarsvæðisins. Í skýrslunni kemur fram að „áhrif á landslag eru varanleg og að mestu óafturkræf og verða talsvert neikvæð“. Mér finnst „talsvert neikvæð“ of vægt til orða tekið. Í rúm þrjátíu ár hef ég iðkað skíðagöngur út að Þríhnúkum og þegar ég heyrði af hugmyndum Árna og félaga fyrir átta árum datt mér ekki í hug að menn stefndu að vegagerð frá Bláfjöllum að Þríhnúkagíg. Ég taldi að farið yrði að gígnum norðan frá Bláfjallavegi, leið D (mynd 9.1 bls. 49) og að þetta yrði alla leið í jarðgöngum. Það er eina leiðin inn í gíginn sem hægt er að fara án þess að valda óásættanlegum náttúruspjöllum á yfirborðinu. En gígurinn á bara að fá að vera í friði. Árni telur að borun inn í gíginn auki virðingu fólks fyrir náttúrunni. Ég tel þetta algert öfugmæli. Með því að bora inn í gíginn er náttúrunni sýnd alger vanvirðing. Peningagræðgi stýrir þessu feigðarflani. Misvitrir stjórnmálamenn virðast reiðubúnir að afhenda einkaaðilum náttúruperlur til afnota til að féfletta ferðamenn. Við það skirrast menn ekki við að valda óbætanlegum skaða. Kópavogsbær og Reykjavíkurborg hafa greitt stórfé til Þríhnúka ehf. Ferðaþjónustuaðilar bíða með opna vasana. Vasarnir hjá þeim eru hins vegar kirfilega lokaðir þegar kemur að því að skila gistináttagjaldi til ríkissjóðs og enn síður mega þeir heyra minnst á virðisaukaskatt. Þríhnúkamenn hafa haft Þríhnúkagíg að féþúfu í allt sumar með því að selja aðgang inn í gíginn. Ég fór og skoðaði svæðið fyrir stuttu og brá mjög. Þegar horft er frá nágrenni Bláfjallaskála að Þríhnúkum sem eru í um þriggja kílómetra fjarlægð blasa við óásættanlegar gróðurskemmdir alla leið. Traðk ferðamannanna yfir viðkvæm gróðurlendi og mosaþembur hefur myndað mjög áberandi stíg sem er víða 2-4 metra breiður og sums staðar breiðari. Í undirhlíðum Þríhnúkagígs sést slóðin greinilega úr þriggja kílómetra fjarlægð. Sama gildir í næsta nágrenni hnúksins þar sem Þríhnúkamenn eru með aðstöðu. Þar stórsér á náttúrunni vegna átroðnings. Ekki er náttúruvernd efst á blaði þarna og er undarlegt að leyfi hafi verið veitt fyrir þessari starfsemi með fyrirsjáanlegum skaða. Þríhnúkamenn hafa í orði lagt áherslu á náttúruvernd og góða umgengni. Árni B. Stefánsson segir: „Eldfjallalandslag, sérstaklega gígar og landform nærri eldsupptökum eru einstaklega viðkvæm og gróður oftar en ekki afar viðkvæmur.“ En eitt er að vita, annað að hegða sér samkvæmt því. Þríhnúkamenn veifa fölsku flaggi þegar þeir þykjast ætla að opna öllum aðgang inn í Þríhnúkagíg í nafni náttúruverndar. Hugmyndir þeirra eru ávísun á stórkostleg náttúruspjöll og eiga ekkert skylt við náttúruvernd. Sú hugsun að allir eigi að komast fyrirhafnarlaust á alla staði er bara úrelt bull. Ég hvet alla náttúruunnendur til að senda athugasemdir til Skipulagsstofnunar fyrir 21. september og lýsa andstöðu við þau náttúruspjöll sem fyrirhuguð eru á Þríhnúkagíg og nágrenni. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson Skoðun Því er ekki betur vandað til verka? Fanný Gunnarsdóttir Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir Skoðun Gullasninn Guðjón Þórir Sigfússon Skoðun Hégómi Haukur Eggertsson Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Því er ekki betur vandað til verka? Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gullasninn Guðjón Þórir Sigfússon skrifar Skoðun Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson skrifar Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson skrifar Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Hégómi Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Við getum þetta sjálf – en hver græðir á því? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Já, já eða nei Þorsteinn Bergsson skrifar Skoðun Hvar má sleppa taumnum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Um sameiginleg verðmæti og veikleika stjórnkerfisins Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nei við hindrunum - Ákvarðanir um Ísland á Íslandi Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lífeyrissjóðirnir og aðalfundur Icelandair Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Ísland og Færeyjar, yfirráð yfir auðlindum og fullveldi Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun Evrópskir hægrimenn eru Evrópusinnar Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Evrópa - frá velferð til vígvæðingar Ólöf Benediktsdóttir skrifar Skoðun Ekki láta plata þig þann 29. ágúst Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hver á fiskinn – og hvar verða verðmætin til? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Gögnin sýna að Evrópa er langmikilvægasta markaðssvæði Íslands Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Grænland – áttu við Ísland? Damien Degeorges skrifar Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Vextir, verðbólga, verðtrygging og íslenska veðráttan Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Já til að sjá – áhættuspil? Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson skrifar Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun ESB hefur styrkt gróðahyggju á kostnað félagshyggju Ögmundur Jónasson skrifar Sjá meira
Skipulagsstofnun auglýsir eftir athugasemdum vegna frummatsskýrslu um aðgengi að Þríhnúkagíg. Þríhnúkar ehf. hafa fyrir tilstilli misviturra sveitarstjórnarmanna fengið tugi milljóna króna frá skattgreiðendum til að skipuleggja mikil náttúruspjöll á Þríhnúkagíg og nágrenni hans. Svæðið er þjóðlenda og því sameiginleg auðlind þjóðarinnar sem forsætisráðherra hefur umsjá með. Forsætisráðuneytið getur því komið í veg fyrir áformuð spjöll. Þríhnúkar ehf. vilja leggja bílveg frá Bláfjallaskála að Þríhnúkagíg. Svo á að bora inn í gíginn. Árni B. Stefánsson, einn Þríhnúkamanna, segir að náttúruvernd felist ekki í að gera ekki neitt. Hann telur það kannski náttúruvernd að leggja bílveg um ósnortið víðerni sem er skíðagöngufólki mjög dýrmætt. Sá sem gengur umrædda leið frá Bláfjöllum að Þríhnúkum upplifir mjög sterkt að hann sé á ósnortnu víðerni þar sem ríkir kyrrð og friður. Í frummatsskýrslu er hins vegar talað um að þetta sé ekki víðerni í lagalegum skilningi og því reynt að gera lítið úr mikilvægi þess að halda svæðinu ósnortnu. Með sömu rökum væri skaðlaust að leggja vegi þvers og kruss um gönguskíðasvæðið við Bláfjöll. Ég skora á hugsandi fólk að skoða mynd 21.3 á bls. 99 í frummatsskýrslunni. Þeir sem vilja þessa vegi skilja ekki verðmæti ósnortinna víðerna rétt fyrir utan þéttbýli höfuðborgarsvæðisins. Í skýrslunni kemur fram að „áhrif á landslag eru varanleg og að mestu óafturkræf og verða talsvert neikvæð“. Mér finnst „talsvert neikvæð“ of vægt til orða tekið. Í rúm þrjátíu ár hef ég iðkað skíðagöngur út að Þríhnúkum og þegar ég heyrði af hugmyndum Árna og félaga fyrir átta árum datt mér ekki í hug að menn stefndu að vegagerð frá Bláfjöllum að Þríhnúkagíg. Ég taldi að farið yrði að gígnum norðan frá Bláfjallavegi, leið D (mynd 9.1 bls. 49) og að þetta yrði alla leið í jarðgöngum. Það er eina leiðin inn í gíginn sem hægt er að fara án þess að valda óásættanlegum náttúruspjöllum á yfirborðinu. En gígurinn á bara að fá að vera í friði. Árni telur að borun inn í gíginn auki virðingu fólks fyrir náttúrunni. Ég tel þetta algert öfugmæli. Með því að bora inn í gíginn er náttúrunni sýnd alger vanvirðing. Peningagræðgi stýrir þessu feigðarflani. Misvitrir stjórnmálamenn virðast reiðubúnir að afhenda einkaaðilum náttúruperlur til afnota til að féfletta ferðamenn. Við það skirrast menn ekki við að valda óbætanlegum skaða. Kópavogsbær og Reykjavíkurborg hafa greitt stórfé til Þríhnúka ehf. Ferðaþjónustuaðilar bíða með opna vasana. Vasarnir hjá þeim eru hins vegar kirfilega lokaðir þegar kemur að því að skila gistináttagjaldi til ríkissjóðs og enn síður mega þeir heyra minnst á virðisaukaskatt. Þríhnúkamenn hafa haft Þríhnúkagíg að féþúfu í allt sumar með því að selja aðgang inn í gíginn. Ég fór og skoðaði svæðið fyrir stuttu og brá mjög. Þegar horft er frá nágrenni Bláfjallaskála að Þríhnúkum sem eru í um þriggja kílómetra fjarlægð blasa við óásættanlegar gróðurskemmdir alla leið. Traðk ferðamannanna yfir viðkvæm gróðurlendi og mosaþembur hefur myndað mjög áberandi stíg sem er víða 2-4 metra breiður og sums staðar breiðari. Í undirhlíðum Þríhnúkagígs sést slóðin greinilega úr þriggja kílómetra fjarlægð. Sama gildir í næsta nágrenni hnúksins þar sem Þríhnúkamenn eru með aðstöðu. Þar stórsér á náttúrunni vegna átroðnings. Ekki er náttúruvernd efst á blaði þarna og er undarlegt að leyfi hafi verið veitt fyrir þessari starfsemi með fyrirsjáanlegum skaða. Þríhnúkamenn hafa í orði lagt áherslu á náttúruvernd og góða umgengni. Árni B. Stefánsson segir: „Eldfjallalandslag, sérstaklega gígar og landform nærri eldsupptökum eru einstaklega viðkvæm og gróður oftar en ekki afar viðkvæmur.“ En eitt er að vita, annað að hegða sér samkvæmt því. Þríhnúkamenn veifa fölsku flaggi þegar þeir þykjast ætla að opna öllum aðgang inn í Þríhnúkagíg í nafni náttúruverndar. Hugmyndir þeirra eru ávísun á stórkostleg náttúruspjöll og eiga ekkert skylt við náttúruvernd. Sú hugsun að allir eigi að komast fyrirhafnarlaust á alla staði er bara úrelt bull. Ég hvet alla náttúruunnendur til að senda athugasemdir til Skipulagsstofnunar fyrir 21. september og lýsa andstöðu við þau náttúruspjöll sem fyrirhuguð eru á Þríhnúkagíg og nágrenni.
Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar