Þögull meirihluti Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar 1. júlí 2008 06:30 Ég var í hópi þeirra sem beið í ofvæni eftir úrslitaleik EM á sunnudaginn. Þó hafði ég samt afrekað að missa af öllum leikjum mótsins. Ástæða tilhlökkunarinnar var enda fremur bundin við endalok mótsins en úrslitaleikinn sjálfan. Til er þögull hópur landsmanna sem engan áhuga hafði á mótinu. Hann þagði mótið af sér því ekki vildi hann eyðileggja gleðina fyrir öðrum frekar en að skemma jólahátíðina fyrir börnunum og harkar þess vegna jólaböllin af sér. Hinn þögli hópur, hvort sem hann er nú í meirihluta eða ekki, hrósar nú sigri þegar mótinu er blessunarlega lokið. Meðan fótboltinn tók yfir var heilögustu stund hversdagshetjunnar fórnað án þess að nokkur hreyfði við mótmælum. Fréttatíminn hvarf og Kastljósið var sent i frí. Við getum hins vegar sjálfum okkur um kennt, því það vantar í okkur baráttuþrekið. Aðdáendur sápuóperunnar Guiding Light hringja umsvifalaust og þáttur fellur niður og hella sér yfir símastúlkur Ríkissjónvarpsins. Þetta gera íþróttamenn að sama skapi þegar að á þeim er brotið. En ekki við. Kyrrlátt og reglusamt líf hins venjulega borgara er nú aftur á dagskrá. Á eftir kvöldmat koma fréttir. Kaffitíminn í vinnunni hefur verið endurheimtur og nú er hægt að smjatta á fréttunum í stað þess að hlusta á hjal um það hvort að Tyrkland muni koma a óvart og sigra Þjóðverja. Mér hefur reyndar gengið illa að fanga þá speki að það geti komið mjög á óvart í tveggja liða leik að annað liðið sigri. Jafnvel þó að áhuginn á fótbolta sé ekki sérstaklega mikill er nú samt merkilegt að skynja stöðu hans í samfélaginu og getu til að umbreyta fólki. Kjaftastéttirnar sem eru harðari af sér en þöglu borgararnir hafa einfaldlega komið sér að í íþróttaþáttunum og náð að smeygja inn glósum um efnahagsástandið í hálfleik. Stjórnmalamennirnir hafa sömuleiðis séð sér leik á borði þótt þingið sé í fríi og engir fréttatímar. Nú segja þeir þjóðinni hvernig hún á að skilja fótboltann go birtast sem fullskapaðir sérfræðingar um boltatækni Evrópuþjóðanna. Það er svo á lokadegi mítsins sem hinir áhugalausu slást í hópinn og bíða í ofvæni eftir leiknum. Mestu skiptir svo að samgleðjast og loks að óska sigurvegurunum til hamingju með árangurinn, hverjir sem það nú voru. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Mest lesið Halldór 17.08.2024 Halldór Er „Stem“ áherslan í skólakerfinu tímaskekkja? Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun Skuldadagar Umhverfis- orku- og loftslagsráðherra Haraldur Þór Jónsson Skoðun Nei þetta getur aldrei gerst á okkar litla Íslandi! Davíð Bergmann Skoðun Vaxtalækkun eða neyðarlög Ragnar Þór Ingólfsson,Ásthildur Lóa Þórsdóttir Skoðun Vandaður aðdragandi vindorkuvers Hörður Arnarson Skoðun 10 staðreyndir um verðbólgu og ríkisfjármál Konráð S. Guðjónsson Skoðun Er eitt næturgaman þess virði? Reynir Böðvarsson Skoðun Þjóðarmorð með vestrænum vopnum Ingólfur Steinsson Skoðun
Ég var í hópi þeirra sem beið í ofvæni eftir úrslitaleik EM á sunnudaginn. Þó hafði ég samt afrekað að missa af öllum leikjum mótsins. Ástæða tilhlökkunarinnar var enda fremur bundin við endalok mótsins en úrslitaleikinn sjálfan. Til er þögull hópur landsmanna sem engan áhuga hafði á mótinu. Hann þagði mótið af sér því ekki vildi hann eyðileggja gleðina fyrir öðrum frekar en að skemma jólahátíðina fyrir börnunum og harkar þess vegna jólaböllin af sér. Hinn þögli hópur, hvort sem hann er nú í meirihluta eða ekki, hrósar nú sigri þegar mótinu er blessunarlega lokið. Meðan fótboltinn tók yfir var heilögustu stund hversdagshetjunnar fórnað án þess að nokkur hreyfði við mótmælum. Fréttatíminn hvarf og Kastljósið var sent i frí. Við getum hins vegar sjálfum okkur um kennt, því það vantar í okkur baráttuþrekið. Aðdáendur sápuóperunnar Guiding Light hringja umsvifalaust og þáttur fellur niður og hella sér yfir símastúlkur Ríkissjónvarpsins. Þetta gera íþróttamenn að sama skapi þegar að á þeim er brotið. En ekki við. Kyrrlátt og reglusamt líf hins venjulega borgara er nú aftur á dagskrá. Á eftir kvöldmat koma fréttir. Kaffitíminn í vinnunni hefur verið endurheimtur og nú er hægt að smjatta á fréttunum í stað þess að hlusta á hjal um það hvort að Tyrkland muni koma a óvart og sigra Þjóðverja. Mér hefur reyndar gengið illa að fanga þá speki að það geti komið mjög á óvart í tveggja liða leik að annað liðið sigri. Jafnvel þó að áhuginn á fótbolta sé ekki sérstaklega mikill er nú samt merkilegt að skynja stöðu hans í samfélaginu og getu til að umbreyta fólki. Kjaftastéttirnar sem eru harðari af sér en þöglu borgararnir hafa einfaldlega komið sér að í íþróttaþáttunum og náð að smeygja inn glósum um efnahagsástandið í hálfleik. Stjórnmalamennirnir hafa sömuleiðis séð sér leik á borði þótt þingið sé í fríi og engir fréttatímar. Nú segja þeir þjóðinni hvernig hún á að skilja fótboltann go birtast sem fullskapaðir sérfræðingar um boltatækni Evrópuþjóðanna. Það er svo á lokadegi mítsins sem hinir áhugalausu slást í hópinn og bíða í ofvæni eftir leiknum. Mestu skiptir svo að samgleðjast og loks að óska sigurvegurunum til hamingju með árangurinn, hverjir sem það nú voru.
Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun
Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun