Ljósin úr svörtustu Afríku Jón Sigurður Eyjólfsson skrifar 21. desember 2010 06:00 Yfirleitt er afskaplega leiðinlegt að lesa um innflytjendamál eftir að allir urðu svo upplýstir að þeir hættu að geta alhæft nema á laun. Ég ætla samt sem áður að koma inn á þetta málefni og ekki nóg með það heldur ætla ég að alhæfa rétt eins og væri ég sýslumaður um miðja síðustu öld. Þannig er nefnilega mál með vexti að ýmsir innflytjendur hafa, satt best að segja, á sér óorð mikið hér á suður Spáni. Algengt er að heyra að hitt og þetta þorpið hafi verið öruggt og gott uns þesslendingar og hinlendingar komu til skjalana. Þá fjölgaði innbrotum, segja bæjarbúar, eiturlyfjamálum, slagsmálum og öllu því sem eitt bæjarfélag vill vera laust við. Algent er að heyra varnaðarorð á við þessi: "ekki láta krakkana fara þarna, það er fullt af þesslendingum þarna." Reyndar hefur ekki tekist að kenna hinum- og þesslendingum um kreppuna en þar skortir líklegast hugmyndunarflug frekar en vilja. Ekki nenni ég að gera grein fyrir því hvaðan hinlendingar og þesslendingar eru hinsvegar langar mig að tala um þann stóra hóp sem alveg hefur farið á mis við þetta slæma orðspor. Með reglulegu millibili heyrum við fréttir af svaðilförum fólks frá löndunum sunnan Sahara sem kemst yfir sundið og til Spánar við illan leik og hefur jafnvel horft á eftir ættingjum og vinum hverfa í hafið á þessu ferðalagi. En síðan heyrir maður ekki meira af þessu fólki, hvorki í glæpatíðindum né hjá illum tungum á torginu og gildir því hið fornkveðna að engar fréttir eru góðar fréttir. Reyndar er það svo að ég hef ekki heyrt nokkurn mann hallmæla þessu fólki, nema þá viðskiptamönnum úr tónlistarbransanum sem eru að agnúast út í þá fyrir að selji upptekna geisladiska á götum úti. Sunnan Saharabúar eru nefnilega hér í suðursveitum Spánar rómaðir fyrir að vera kurteisir, friðsælir með eindæmum og ljúfir á alla lund. Ég þekki reyndar fjölmarga þeirra og get alveg skrifað upp á þessa lýsingu. Það alveg með ólíkindum að geta komið með tvær hendur tómar í nýtt land, þar sem flestar dyr standa þér lokaðar og samt sem áður að verið eins og ljós. Svo ég haldi nú áfram að alhæfa vil ég tilnefna þennan hóp, frá þessum heimshluta sem áður var kallaður svartasta Afríka, bestu innflytjendurna. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Bakþankar Jón Sigurður Eyjólfsson Skoðanir Mest lesið Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun Nei þetta getur aldrei gerst á okkar litla Íslandi! Davíð Bergmann Skoðun Vaxtalækkun eða neyðarlög Ragnar Þór Ingólfsson,Ásthildur Lóa Þórsdóttir Skoðun 10 staðreyndir um verðbólgu og ríkisfjármál Konráð S. Guðjónsson Skoðun Þjóðarmorð með vestrænum vopnum Ingólfur Steinsson Skoðun Viltu vinna of mikið í ár og ennþá meira á næsta ári? Steinunn Þórðardóttir Skoðun Er eitt næturgaman þess virði? Reynir Böðvarsson Skoðun Skerðingar eru eðlilegur hluti af rekstri raforkukerfisins Magnús Sigurðsson Skoðun „Naktir elskendur, Helga og Bjarni, liggja í faðmlögum, handleggjabenda á rauðum rúmfötum, umvafin mildri birtu“ Sigþór U. Hallfreðsson Skoðun Er allt í góðu? Reynir Böðvarsson Skoðun
Yfirleitt er afskaplega leiðinlegt að lesa um innflytjendamál eftir að allir urðu svo upplýstir að þeir hættu að geta alhæft nema á laun. Ég ætla samt sem áður að koma inn á þetta málefni og ekki nóg með það heldur ætla ég að alhæfa rétt eins og væri ég sýslumaður um miðja síðustu öld. Þannig er nefnilega mál með vexti að ýmsir innflytjendur hafa, satt best að segja, á sér óorð mikið hér á suður Spáni. Algengt er að heyra að hitt og þetta þorpið hafi verið öruggt og gott uns þesslendingar og hinlendingar komu til skjalana. Þá fjölgaði innbrotum, segja bæjarbúar, eiturlyfjamálum, slagsmálum og öllu því sem eitt bæjarfélag vill vera laust við. Algent er að heyra varnaðarorð á við þessi: "ekki láta krakkana fara þarna, það er fullt af þesslendingum þarna." Reyndar hefur ekki tekist að kenna hinum- og þesslendingum um kreppuna en þar skortir líklegast hugmyndunarflug frekar en vilja. Ekki nenni ég að gera grein fyrir því hvaðan hinlendingar og þesslendingar eru hinsvegar langar mig að tala um þann stóra hóp sem alveg hefur farið á mis við þetta slæma orðspor. Með reglulegu millibili heyrum við fréttir af svaðilförum fólks frá löndunum sunnan Sahara sem kemst yfir sundið og til Spánar við illan leik og hefur jafnvel horft á eftir ættingjum og vinum hverfa í hafið á þessu ferðalagi. En síðan heyrir maður ekki meira af þessu fólki, hvorki í glæpatíðindum né hjá illum tungum á torginu og gildir því hið fornkveðna að engar fréttir eru góðar fréttir. Reyndar er það svo að ég hef ekki heyrt nokkurn mann hallmæla þessu fólki, nema þá viðskiptamönnum úr tónlistarbransanum sem eru að agnúast út í þá fyrir að selji upptekna geisladiska á götum úti. Sunnan Saharabúar eru nefnilega hér í suðursveitum Spánar rómaðir fyrir að vera kurteisir, friðsælir með eindæmum og ljúfir á alla lund. Ég þekki reyndar fjölmarga þeirra og get alveg skrifað upp á þessa lýsingu. Það alveg með ólíkindum að geta komið með tvær hendur tómar í nýtt land, þar sem flestar dyr standa þér lokaðar og samt sem áður að verið eins og ljós. Svo ég haldi nú áfram að alhæfa vil ég tilnefna þennan hóp, frá þessum heimshluta sem áður var kallaður svartasta Afríka, bestu innflytjendurna.
Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun
„Naktir elskendur, Helga og Bjarni, liggja í faðmlögum, handleggjabenda á rauðum rúmfötum, umvafin mildri birtu“ Sigþór U. Hallfreðsson Skoðun
Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun
„Naktir elskendur, Helga og Bjarni, liggja í faðmlögum, handleggjabenda á rauðum rúmfötum, umvafin mildri birtu“ Sigþór U. Hallfreðsson Skoðun