Sykursíkið Atli Fannar Bjarkason skrifar 7. apríl 2012 06:00 Páskadagur er á morgun og ég er búinn með helminginn af páskaegginu mínu. Þegar ég segi „helminginn" meina ég „eiginlega allt". Ég er kámugur á puttunum eftir óhóflega neyslu af unaðslegu súkkulaði og sé ekki eftir neinu. Samt er ég meðvitaður um að sykur er ávanabindandi eitur sem er að drepa okkur öll. Dr. Robert Lustig, prófessor við Kalíforníuháskóla í San Francisco, er nú í mikilli krossferð gegn sykri. Hann segir þessa yndislegu hvítu kristalla vera á ástæðuna fyrir mörgum af helstu lífstílssjúkdómum sem herja á íbúa hins vestræna heims. Hann hefur örugglega rétt fyrir sér og þetta kemur ekki neinum á óvart. Sælgætisframboð á Íslandi er um 6.000 tonn á ári, samkvæmt landlækni. Það eru svona 36 milljónir poka af blandípoka fyrir hundraðkall. Svo fáum við auðvitað fullt af sykri úr mjólkurvörum, brauðmeti og öðrum mat. Nammibarir taka meira pláss í matvöruverslunum en ostur og pokarnir eru svo stórir að það þarf að skófla ofan í þá kílói til að sjá högg á vatni. Fyrsti nammibarinn sem ég sá var í Kaupfélagi Árnesinga á Selfossi fyrir svona 15 árum. Hann var rúmur metri á breidd og innihélt kannski 30 tegundur af sælgæti. Í mesta lagi. Í dag er sykur alls staðar. Ég þarf stundum að taka bólgueyðandi verkjalyfið Voltaren. Töflurnar eru agnarsmáar, bleikar og jú, sykurhúðaðar. Sykurhúðaðar verkjatöflur (?). Það sem við áttum okkur ekki á, en lyfjafyrirtækin eru eflaust með á hreinu, er að unaðslega sætt bragð sykurs virkjar frumhvöt sem segir okkur að það sem við erum að borða er gott. Ekki bara á bragðið, heldur beinlínis gott fyrir okkur. Næringarríkt. Hollt. Auðvitað er samt enginn að segja að við eigum að hætta að borða sykur. Þetta er bara spurning um jafnvægi. Ég ætla að klára páskaeggið mitt og kaupa mér annað. Tvö í viðbót jafn vel. Mjólkurvörur halda áfram að vera aðalsykuruppspretta heimilanna og nammibarirnir teygja sig inn í grænmetisrekkanna. Lífið gengur sinn vanagang í sykursíkinu. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Atli Fannar Bjarkason Mest lesið Eitruð kvenmennska Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Leiðin til helvítis Jón Pétur Zimsen Skoðun Þau eru fá en þörfin er stór Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Sameining Garðabæjar og Hafnarfjarðar – kostir – ókostir - skynsemi Ó. Ingi Tómasson Skoðun Samningur HSÍ við Rapyd – Opið bréf til frambjóðenda í formannskjöri Hópur stuðningsmanna Íslands í handbolta Skoðun Á undan jarðýtu komi fornleifafræðingur… Stefán Pálsson Skoðun Búum til réttlátt lífeyriskerfi Hrafn Magnússon Skoðun Hvernig getum við notað nýjar ráðleggingar um mataræði? Óla Kallý Magnúsdóttir,Jóhanna E. Torfadóttir Skoðun Hinn nýi íslenski aðall Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Drögum úr fordómum í garð Breiðholts Alex Vor Ólafs,Jörundur Þór Hákonarson,Theodóra Líf Reykdal Skoðun
Páskadagur er á morgun og ég er búinn með helminginn af páskaegginu mínu. Þegar ég segi „helminginn" meina ég „eiginlega allt". Ég er kámugur á puttunum eftir óhóflega neyslu af unaðslegu súkkulaði og sé ekki eftir neinu. Samt er ég meðvitaður um að sykur er ávanabindandi eitur sem er að drepa okkur öll. Dr. Robert Lustig, prófessor við Kalíforníuháskóla í San Francisco, er nú í mikilli krossferð gegn sykri. Hann segir þessa yndislegu hvítu kristalla vera á ástæðuna fyrir mörgum af helstu lífstílssjúkdómum sem herja á íbúa hins vestræna heims. Hann hefur örugglega rétt fyrir sér og þetta kemur ekki neinum á óvart. Sælgætisframboð á Íslandi er um 6.000 tonn á ári, samkvæmt landlækni. Það eru svona 36 milljónir poka af blandípoka fyrir hundraðkall. Svo fáum við auðvitað fullt af sykri úr mjólkurvörum, brauðmeti og öðrum mat. Nammibarir taka meira pláss í matvöruverslunum en ostur og pokarnir eru svo stórir að það þarf að skófla ofan í þá kílói til að sjá högg á vatni. Fyrsti nammibarinn sem ég sá var í Kaupfélagi Árnesinga á Selfossi fyrir svona 15 árum. Hann var rúmur metri á breidd og innihélt kannski 30 tegundur af sælgæti. Í mesta lagi. Í dag er sykur alls staðar. Ég þarf stundum að taka bólgueyðandi verkjalyfið Voltaren. Töflurnar eru agnarsmáar, bleikar og jú, sykurhúðaðar. Sykurhúðaðar verkjatöflur (?). Það sem við áttum okkur ekki á, en lyfjafyrirtækin eru eflaust með á hreinu, er að unaðslega sætt bragð sykurs virkjar frumhvöt sem segir okkur að það sem við erum að borða er gott. Ekki bara á bragðið, heldur beinlínis gott fyrir okkur. Næringarríkt. Hollt. Auðvitað er samt enginn að segja að við eigum að hætta að borða sykur. Þetta er bara spurning um jafnvægi. Ég ætla að klára páskaeggið mitt og kaupa mér annað. Tvö í viðbót jafn vel. Mjólkurvörur halda áfram að vera aðalsykuruppspretta heimilanna og nammibarirnir teygja sig inn í grænmetisrekkanna. Lífið gengur sinn vanagang í sykursíkinu.
Samningur HSÍ við Rapyd – Opið bréf til frambjóðenda í formannskjöri Hópur stuðningsmanna Íslands í handbolta Skoðun
Hvernig getum við notað nýjar ráðleggingar um mataræði? Óla Kallý Magnúsdóttir,Jóhanna E. Torfadóttir Skoðun
Drögum úr fordómum í garð Breiðholts Alex Vor Ólafs,Jörundur Þór Hákonarson,Theodóra Líf Reykdal Skoðun
Samningur HSÍ við Rapyd – Opið bréf til frambjóðenda í formannskjöri Hópur stuðningsmanna Íslands í handbolta Skoðun
Hvernig getum við notað nýjar ráðleggingar um mataræði? Óla Kallý Magnúsdóttir,Jóhanna E. Torfadóttir Skoðun
Drögum úr fordómum í garð Breiðholts Alex Vor Ólafs,Jörundur Þór Hákonarson,Theodóra Líf Reykdal Skoðun