Raunir ruslakallsins Haukur Viðar Alfreðsson skrifar 2. maí 2016 07:00 Það eru 15 ár síðan ég flutti úr foreldrahúsum í 19 fermetra bílskúr ásamt kunningja mínum. Þetta hljómar eflaust hræðilega en það fór reyndar ágætlega um okkur í skúrnum. Níu og hálfur fermetri á mann, sturta, eldhúskrókur og alveg lygilegt magn af alls konar skrani. Þegar ég flutti síðan á næsta stað hafði bæst eilítið í „eignasafn“ mitt — nei, ég er ekki að tala bankamál hér heldur um verðlaust drasl. Geisladiska, tímarit, DVD-myndir og annað í þeim dúr. Ég flutti nokkuð ört á þessum tíma og í hvert skipti urðu íbúðirnar stærri og kassarnir fleiri, enda átti ég mjög erfitt með að henda nokkrum hlut sem ég hafði eignast. Mér er sérstaklega minnisstætt þegar ég tók upp úr kössum á einum staðnum og sá að ég hafði meðal annars pakkað tómum gosflöskum, munnþurrkum frá Select og sirka sjö árgöngum af Myndböndum mánaðarins. Dótið mitt var einfaldlega orðið of mikið til að ég gæti flutt það allt með mér og því var ákveðið að koma hluta af því fyrir í geymslum vina og vandamanna. Í dag á ég fjölskyldu og íbúð en heima hjá mömmu er til dæmis enn þá banjó sem ég hef aldrei spilað á og ónýtur ísskápur í minni eigu. Í geymslunni hjá ömmu er sjónvarp sem ég hef aldrei horft á, skíðadót sem ég tími ekki að henda þó ég stundi ekki skíði og föt sem pössuðu á mig fyrir 30 kílóum síðan. Betri og andlega heilbrigðari helmingurinn skilur ekki hvers vegna ég er búinn að fylla háaloftið okkar af dóti sem ég mun aldrei nota og ég er satt að segja löngu búinn með allar afsakanir. En þó þetta sé sorp þá er þetta sorpið mitt.Þessi grein birtist fyrst í Fréttablaðinu þann 2. maí. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Birtist í Fréttablaðinu Mest lesið Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun Nei þetta getur aldrei gerst á okkar litla Íslandi! Davíð Bergmann Skoðun Vaxtalækkun eða neyðarlög Ragnar Þór Ingólfsson,Ásthildur Lóa Þórsdóttir Skoðun „Naktir elskendur, Helga og Bjarni, liggja í faðmlögum, handleggjabenda á rauðum rúmfötum, umvafin mildri birtu“ Sigþór U. Hallfreðsson Skoðun 10 staðreyndir um verðbólgu og ríkisfjármál Konráð S. Guðjónsson Skoðun Þjóðarmorð með vestrænum vopnum Ingólfur Steinsson Skoðun Skerðingar eru eðlilegur hluti af rekstri raforkukerfisins Magnús Sigurðsson Skoðun Er eitt næturgaman þess virði? Reynir Böðvarsson Skoðun Viltu vinna of mikið í ár og ennþá meira á næsta ári? Steinunn Þórðardóttir Skoðun Læknar, heilbrigðisstarfsfólk og lykill að lausninni Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir Skoðun
Það eru 15 ár síðan ég flutti úr foreldrahúsum í 19 fermetra bílskúr ásamt kunningja mínum. Þetta hljómar eflaust hræðilega en það fór reyndar ágætlega um okkur í skúrnum. Níu og hálfur fermetri á mann, sturta, eldhúskrókur og alveg lygilegt magn af alls konar skrani. Þegar ég flutti síðan á næsta stað hafði bæst eilítið í „eignasafn“ mitt — nei, ég er ekki að tala bankamál hér heldur um verðlaust drasl. Geisladiska, tímarit, DVD-myndir og annað í þeim dúr. Ég flutti nokkuð ört á þessum tíma og í hvert skipti urðu íbúðirnar stærri og kassarnir fleiri, enda átti ég mjög erfitt með að henda nokkrum hlut sem ég hafði eignast. Mér er sérstaklega minnisstætt þegar ég tók upp úr kössum á einum staðnum og sá að ég hafði meðal annars pakkað tómum gosflöskum, munnþurrkum frá Select og sirka sjö árgöngum af Myndböndum mánaðarins. Dótið mitt var einfaldlega orðið of mikið til að ég gæti flutt það allt með mér og því var ákveðið að koma hluta af því fyrir í geymslum vina og vandamanna. Í dag á ég fjölskyldu og íbúð en heima hjá mömmu er til dæmis enn þá banjó sem ég hef aldrei spilað á og ónýtur ísskápur í minni eigu. Í geymslunni hjá ömmu er sjónvarp sem ég hef aldrei horft á, skíðadót sem ég tími ekki að henda þó ég stundi ekki skíði og föt sem pössuðu á mig fyrir 30 kílóum síðan. Betri og andlega heilbrigðari helmingurinn skilur ekki hvers vegna ég er búinn að fylla háaloftið okkar af dóti sem ég mun aldrei nota og ég er satt að segja löngu búinn með allar afsakanir. En þó þetta sé sorp þá er þetta sorpið mitt.Þessi grein birtist fyrst í Fréttablaðinu þann 2. maí.
Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun
„Naktir elskendur, Helga og Bjarni, liggja í faðmlögum, handleggjabenda á rauðum rúmfötum, umvafin mildri birtu“ Sigþór U. Hallfreðsson Skoðun
Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun
„Naktir elskendur, Helga og Bjarni, liggja í faðmlögum, handleggjabenda á rauðum rúmfötum, umvafin mildri birtu“ Sigþór U. Hallfreðsson Skoðun