Hötum fortíðina Halldór Halldórsson skrifar 14. ágúst 2013 22:17 Það er ekkert verra en að hlusta á einhvern mæra eitthvað gamalt. Allt sem er nýtt er betra en það sem er gamalt. Denzel Washington er miklu betri leikari en Sir Laurence Olivier, Mike Tyson hefði getað lamið Muhammed Ali með annarri og Pelé kæmist varla í liðið hjá Ungmennafélaginu Magna á Grenivík. Fyrir utan hvað fortíðarþrá er hvimleið og þreytandi, er hún fyrst og fremst hættuleg. Nostalgía er ógn við íslenskt samfélag. Hún upphefur gamla þvælu á kostnað þess sem við vitum að er rétt. Óumdeilanlega er þjóðin föst í greipum manna sem komast ekki yfir þá staðreynd að Ísland varð ekki að bændasamfélagi. Þá er ég ekki að tala um þjóðmenningartuðið í forsætisráðherra, heldur regluverk og venjur sem miða að því að mylja undir dauðadæmdan bissness og óhæfa búskussa. Og þetta nær lengra. Til dæmis eru hvalir veiddir, skornir og verkaðir í bullandi tapi í Hvalfirði. Einungis vegna þess að Kristján Loftsson verður klökkur af söknuði um gamla tíma þegar hann keyrir inn í fjörðinn, með Óðin Valdimarsson í botni, og sér dýrin dregin á land og flensarana með tungurnar úti. Þetta er eins og að halda úti eigin iðnaðarsafni fyrir mörg hundruð milljónir á ári – bara til þess að geta sofnað aðeins betur á kvöldin. Gamla Ísland er vonda Ísland, ljóta Ísland. Karla-Ísland þar sem menn í of stórum jakkafötum tóku ákvarðanir sem byggðu einungis á möntrunni „Velkominn í minn heim þar sem mínir hagsmunir eru öllu ofar“. Samfélag þar sem var fussað yfir þeim sem horfðu fram á veginn og beðið til guðs um að ástandið myndi ekki skána – heldur fyrir alla muni haldast eins. Gamla Ísland er hrætt um að samkynhneigð skemmi börn þess og að ferðamenn skemmi miðbæ þess. Að Evrópusambandið éti fisk þess og að Bandaríkjamenn sofi hjá konum þess. Með öðrum orðum, það er forpokað og ógeðslegt. Fortíðar-Ísland og fortíðin almennt er fyrirbæri sem við þurfum að hlæja að en ekki sakna. Við eigum ekki bara að setja hana inn á safn, heldur í búr, til að vera fullviss um að þessir andskotans draugar sleppi ekki út. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Halldór Halldórsson, Dóri DNA Mest lesið Sameining Garðabæjar og Hafnarfjarðar – kostir – ókostir - skynsemi Ó. Ingi Tómasson Skoðun Á undan jarðýtu komi fornleifafræðingur… Stefán Pálsson Skoðun Búum til réttlátt lífeyriskerfi Hrafn Magnússon Skoðun Drögum úr fordómum í garð Breiðholts Alex Vor Ólafs,Jörundur Þór Hákonarson,Theodóra Líf Reykdal Skoðun Hin raunverulega byggðastefna Jón Þór Kristjánsson Skoðun Hvernig getum við notað nýjar ráðleggingar um mataræði? Óla Kallý Magnúsdóttir,Jóhanna E. Torfadóttir Skoðun Eitruð kvenmennska Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Gjaldskrár munu ekki virka til að koma aftur framleiðslu af stað Sæþór Randalsson Skoðun Minn gamli góði flokkur Hólmgeir Baldursson Skoðun Þegar rykið hefur sest Jörgen Ingimar Hansson Skoðun
Það er ekkert verra en að hlusta á einhvern mæra eitthvað gamalt. Allt sem er nýtt er betra en það sem er gamalt. Denzel Washington er miklu betri leikari en Sir Laurence Olivier, Mike Tyson hefði getað lamið Muhammed Ali með annarri og Pelé kæmist varla í liðið hjá Ungmennafélaginu Magna á Grenivík. Fyrir utan hvað fortíðarþrá er hvimleið og þreytandi, er hún fyrst og fremst hættuleg. Nostalgía er ógn við íslenskt samfélag. Hún upphefur gamla þvælu á kostnað þess sem við vitum að er rétt. Óumdeilanlega er þjóðin föst í greipum manna sem komast ekki yfir þá staðreynd að Ísland varð ekki að bændasamfélagi. Þá er ég ekki að tala um þjóðmenningartuðið í forsætisráðherra, heldur regluverk og venjur sem miða að því að mylja undir dauðadæmdan bissness og óhæfa búskussa. Og þetta nær lengra. Til dæmis eru hvalir veiddir, skornir og verkaðir í bullandi tapi í Hvalfirði. Einungis vegna þess að Kristján Loftsson verður klökkur af söknuði um gamla tíma þegar hann keyrir inn í fjörðinn, með Óðin Valdimarsson í botni, og sér dýrin dregin á land og flensarana með tungurnar úti. Þetta er eins og að halda úti eigin iðnaðarsafni fyrir mörg hundruð milljónir á ári – bara til þess að geta sofnað aðeins betur á kvöldin. Gamla Ísland er vonda Ísland, ljóta Ísland. Karla-Ísland þar sem menn í of stórum jakkafötum tóku ákvarðanir sem byggðu einungis á möntrunni „Velkominn í minn heim þar sem mínir hagsmunir eru öllu ofar“. Samfélag þar sem var fussað yfir þeim sem horfðu fram á veginn og beðið til guðs um að ástandið myndi ekki skána – heldur fyrir alla muni haldast eins. Gamla Ísland er hrætt um að samkynhneigð skemmi börn þess og að ferðamenn skemmi miðbæ þess. Að Evrópusambandið éti fisk þess og að Bandaríkjamenn sofi hjá konum þess. Með öðrum orðum, það er forpokað og ógeðslegt. Fortíðar-Ísland og fortíðin almennt er fyrirbæri sem við þurfum að hlæja að en ekki sakna. Við eigum ekki bara að setja hana inn á safn, heldur í búr, til að vera fullviss um að þessir andskotans draugar sleppi ekki út.
Drögum úr fordómum í garð Breiðholts Alex Vor Ólafs,Jörundur Þór Hákonarson,Theodóra Líf Reykdal Skoðun
Hvernig getum við notað nýjar ráðleggingar um mataræði? Óla Kallý Magnúsdóttir,Jóhanna E. Torfadóttir Skoðun
Drögum úr fordómum í garð Breiðholts Alex Vor Ólafs,Jörundur Þór Hákonarson,Theodóra Líf Reykdal Skoðun
Hvernig getum við notað nýjar ráðleggingar um mataræði? Óla Kallý Magnúsdóttir,Jóhanna E. Torfadóttir Skoðun