Ekki er hægt að segja annað en Jón Þór hafi fengið ágætt hljóð meðan hann stóð við ræðupúltið og þagði. Þegar um það bil tvær mínútur voru liðnar, rauf hann hina dramatísku þögn:
„Ég trúi því að ef ekkert verður að gert þá er fyrsta flokks læknaþjónusta á Íslandi – þá muni hún deyja. Og mér fannst því viðeigandi að halda smá þagnarstund vegna þess.“