Bogfrymlavá Guðmundur Andri Thorsson skrifar 18. ágúst 2014 07:00 Mér finnst það vel til fundið hjá forsætisráðherra að vekja athygli á því að við eigum að hugsa vel um að sem við látum ofan í okkur. Ekki fer á milli mála að hann hugsar miklu meira um slíka hluti en ég, sem aldrei hef svo mikið sem leitt hugann að bogfrymlavánni. Nú hefur ráðherrann opnað augu okkar fyrir þeirri hættu sem okkur kann að stafa af bogfrymlinum – þessum sníkli sem einkum er sagður lifa í köttum, en mun líka að finna í einhverju kjöti sem við leggjum okkur til munns.Kattaklikkun Bogfrymillinn ískyggilegi, sem ég get því miður ekki með nokkru móti munað hvað heitir á alþjóðatungum, starfar eftir dularfullum leiðum og hafa ekki öll kurl komið til grafar um þá starfsemi, þó að sumir vísindamenn geri sem minnst úr þessari vá. Raunar er þetta ekki veira, eins og forsætisráðherra varð á að segja, heldur sníkill, en það er auðvitað ekki aðalatriðið að þekkja muninn á slíku, og kannski bara fyrir lengra komna háskólaborgara að henda reiður á þess háttar skilsmun, en hitt hefur ráðherrann þó orðið áskynja um í rannsóknum sínum: Þetta sníkjudýr gerir fólk einkennilegt. Athyglisverðasta niðurstaða Sigmundar Davíðs af rannsóknum hans er þó tvímælalaust sú að sníkillinn geri heilu þjóðirnar skrýtnar – einkum þó í suðrinu – nema hvað – en Íslendingar, Norðmenn og Englendingar hafi hins vegar sloppið. Á Sigmundi er með öðrum orðum að skilja að þessar þrjár þjóðir séu ekki skrýtnar. Hann undanskildi þær sérstaklega og má þá af því ráða að aðrar Evrópuþjóðir séu meira og minna skrýtnar. Sníkillinn er þó einkum tengdur umsvifamiklu kattahaldi og sagður leiða jafnvel til hegðunar sem á ensku hefur verið kennd við „crazy cat-lady syndrome“ eða „hina klikkuðu kattakerlingu“. Sjálfur bý ég við fjóra ketti, sem vera má að kunni að skýra ýmislegt í fari mínu, en takist mér að stilla mig um að borða úr kattadallinum vona ég að mér takist að minnsta kosti að halda yfirvofandi kattaklikkun í skefjum. Raunar fer ýmsum sögum af kvikindinu. Sumir segja að það auki körlum kynþokka og karlmennsku því testosteron-framleiðsla þeirra aukist en sá böggull fylgir þó skammrifi að þeir verða verri bílstjórar fyrir vikið að því er rannsóknir hafa sýnt, enda margsannað að karlar eru því verri bílstjórar sem karlmennska þeirra er meiri. Þegar farið er um göturnar í Reykjavík og fylgst með íslenskum karlbílstjórum hvarflar raunar að manni að slík testosteron-framleiðsla sé að verki, þó að kynþokkinn blasi kannski ekki við. Aðrir vísindamenn bera brigður á þetta. Og hefur svo hver nokkuð að iðja. Þú veist ekkert hvaðan það kemur En sem sé: Gott hjá Sigmundi Davíð að nefna þetta með bogfrymilinn og skrýtnu þjóðirnar í útlöndum. Og gott hjá honum að fá okkur til að velta vöngum yfir bogfrymlavánni í föstudagskaffinu á vinnustöðum landsins á meðan við bítum varfærnislega í hádegisnestið og vonum að skinkan sé nú áreiðanlega íslensk – og helst norðlensk – helst úr Grímsey – upprunnin sem allra lengst frá hinu skrýtna suðri – á meðan sjálfur innanríkisráðherrann í ríkisstjórn hans er óstarfhæfur að kalla vegna þess óskiljanlega uppátækis „einhvers“ að leka til fjölmiðla upplýsingum um erlendan smælingja sem átti hvort sem var að reka úr landi, til að hafa áhrif á almenningsálit sem eflaust var þó hvort sem var meira og minna andvígt manninum fyrir. Forsætisráðherrann sá okkur þar með fyrir öðrum umræðuefnum en hremmingum innanríkisráðherrans, hvað þá að við veltum því fyrir okkur hvað hann sjálfur kynni að hafa um þetta ástand á stjórnarheimilinu að segja. Og hann kom líka þeirri hugmynd að hjá okkur að hreinleiki matvöru sé kominn undir framleiðslulandi fremur en til dæmis framleiðsluaðferðum. Það er að vísu umdeilanlegt. Þannig eru átakanleg dæmi til um svo illskæðar matareitranir hér á landi að fólk hefur beinlínis dáið og svo er það hitt, að ráðamenn hér virðast standa í þeirri meiningu að nóg sé að merkja matvöru sem íslenska til að hún öðlist hinn eftirsóknaverða hreinleika, svona eins og þegar prestar blessa mat áður en hans er neytt. En þú veist ekkert hvaðan það kemur: Við borðum spænska matvöru, finnska, hollenska og guð má vita frá hvaða skrýtnum þjóðum. Við stöndum hins vegar í þeirri trú að hún sé íslensk og þar með alhrein. Trú getur verið falleg og jafnvel nauðsynleg sé þess gætt að hún fari fram á hinu andlega plani, en hætt er við að það dugi ekki að merkja vöruna sem íslenska til þess að hún öðlist fyrir það hina íslensku eiginleika. Hvaða eiginleikar skyldu það annars vera? Er reginmunur á íslensku nautahakki og öðru? Er íslenskt svínakjöt „hreinna“ en evrópskt? Hvers vegna heyrir maður auglýst nautahakk sem sé hundrað prósent og ekki með neinum aukaefnum? Er það vegna þess að slíkt heyri til undantekninga? En það er gott að forsætisráðherra landsins sé umhugað um það sem við látum ofan í okkur. En hann dregur ekki réttar ályktanir af umþenkingum sínum. Lærdómurinn er ekki sá að loka landinu og láta innlendum framleiðendum eftir að framleiða ofan í okkur matvöruna með sérstöku leyfi til innflutnings þegar það hentar þeim með tilheyrandi óljósum upprunafregnum, fyrir utan allt innflutta fóðrið sem þeir nota. Lærdómurinn er þvert á móti að opna markaðinn, auka upplýsingarnar, gefa frjálsan innflutning á matvöru, svo að við getum borið okkur eftir þeirri sem framleidd er eftir hreinleikans kúnstarinnar reglum. Því að ekki má það gerast að Íslendingar verði skrýtin þjóð … Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Guðmundur Andri Thorsson Mest lesið Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun Nei þetta getur aldrei gerst á okkar litla Íslandi! Davíð Bergmann Skoðun Vaxtalækkun eða neyðarlög Ragnar Þór Ingólfsson,Ásthildur Lóa Þórsdóttir Skoðun 10 staðreyndir um verðbólgu og ríkisfjármál Konráð S. Guðjónsson Skoðun Þjóðarmorð með vestrænum vopnum Ingólfur Steinsson Skoðun Skerðingar eru eðlilegur hluti af rekstri raforkukerfisins Magnús Sigurðsson Skoðun Er eitt næturgaman þess virði? Reynir Böðvarsson Skoðun „Naktir elskendur, Helga og Bjarni, liggja í faðmlögum, handleggjabenda á rauðum rúmfötum, umvafin mildri birtu“ Sigþór U. Hallfreðsson Skoðun Læknar, heilbrigðisstarfsfólk og lykill að lausninni Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir Skoðun Viltu vinna of mikið í ár og ennþá meira á næsta ári? Steinunn Þórðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðarmorð með vestrænum vopnum Ingólfur Steinsson skrifar Skoðun Hverjir eru alvöru feður og hverjir ekki? skrifar Skoðun Nei þetta getur aldrei gerst á okkar litla Íslandi! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er allt í góðu? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Kirkjugarðar, minningarreitir og eða grafreitir Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Vaxtalækkun eða neyðarlög Ragnar Þór Ingólfsson,Ásthildur Lóa Þórsdóttir skrifar Skoðun Innviðir og orkuskipti Sigurður Ingi Friðleifsson skrifar Skoðun Veðjað á rétta skólann Pawel Bartoszek skrifar Skoðun Er eitt næturgaman þess virði? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Læknar, heilbrigðisstarfsfólk og lykill að lausninni Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun 10 staðreyndir um verðbólgu og ríkisfjármál Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun „Naktir elskendur, Helga og Bjarni, liggja í faðmlögum, handleggjabenda á rauðum rúmfötum, umvafin mildri birtu“ Sigþór U. Hallfreðsson skrifar Skoðun Krossinn er fallegur skrifar Skoðun Þetta reddast eða hvað? Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Að gráta í rigningunni - og dansa Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun „Smækkunar“gler Viðskiptaráðs Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Ekki henda! Eyjólfur Pálsson skrifar Skoðun Break á ólympíuleikunum og önnur gildi í dansi Brynja Pétursdóttir skrifar Skoðun Frigg nemendagrunnur – bylting í íslensku skólastarfi Þórdís Jóna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Opið bréf til stjórnarformanns Haga Björn Sævar Einarsson skrifar Skoðun Alvarlegar afleiðingar kynferðislegrar áreitni á vinnustöðum Dagný Aradóttir Pind skrifar Skoðun Er Helguvík ein af stærstu ruslakistum Íslands? Margrét S. Þórólfsdóttir,Ragnhildur L. Guðmundsdóttir,Þórólfur J. Dagsson skrifar Skoðun Manstu þegar Messenger var ekki til? Aldís Stefánsdóttir skrifar Skoðun „Flestum í Noregi er illa við EES“ Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Óheillaþróun á íslenskum vinnumarkaði Gunnar Sigvaldason,Árni B. Björnsson skrifar Skoðun Að virkja upp í loft Snæbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn, the party of hungry children Ian McDonald skrifar Skoðun Talsmenn tolla gefa engan afslátt Ragnar Sigurður Kristjánsson skrifar Skoðun Samstaða kennara skiptir máli Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Hvað er fram undan í íslenskum stjórnmálum? Reynir Böðvarsson skrifar Sjá meira
Mér finnst það vel til fundið hjá forsætisráðherra að vekja athygli á því að við eigum að hugsa vel um að sem við látum ofan í okkur. Ekki fer á milli mála að hann hugsar miklu meira um slíka hluti en ég, sem aldrei hef svo mikið sem leitt hugann að bogfrymlavánni. Nú hefur ráðherrann opnað augu okkar fyrir þeirri hættu sem okkur kann að stafa af bogfrymlinum – þessum sníkli sem einkum er sagður lifa í köttum, en mun líka að finna í einhverju kjöti sem við leggjum okkur til munns.Kattaklikkun Bogfrymillinn ískyggilegi, sem ég get því miður ekki með nokkru móti munað hvað heitir á alþjóðatungum, starfar eftir dularfullum leiðum og hafa ekki öll kurl komið til grafar um þá starfsemi, þó að sumir vísindamenn geri sem minnst úr þessari vá. Raunar er þetta ekki veira, eins og forsætisráðherra varð á að segja, heldur sníkill, en það er auðvitað ekki aðalatriðið að þekkja muninn á slíku, og kannski bara fyrir lengra komna háskólaborgara að henda reiður á þess háttar skilsmun, en hitt hefur ráðherrann þó orðið áskynja um í rannsóknum sínum: Þetta sníkjudýr gerir fólk einkennilegt. Athyglisverðasta niðurstaða Sigmundar Davíðs af rannsóknum hans er þó tvímælalaust sú að sníkillinn geri heilu þjóðirnar skrýtnar – einkum þó í suðrinu – nema hvað – en Íslendingar, Norðmenn og Englendingar hafi hins vegar sloppið. Á Sigmundi er með öðrum orðum að skilja að þessar þrjár þjóðir séu ekki skrýtnar. Hann undanskildi þær sérstaklega og má þá af því ráða að aðrar Evrópuþjóðir séu meira og minna skrýtnar. Sníkillinn er þó einkum tengdur umsvifamiklu kattahaldi og sagður leiða jafnvel til hegðunar sem á ensku hefur verið kennd við „crazy cat-lady syndrome“ eða „hina klikkuðu kattakerlingu“. Sjálfur bý ég við fjóra ketti, sem vera má að kunni að skýra ýmislegt í fari mínu, en takist mér að stilla mig um að borða úr kattadallinum vona ég að mér takist að minnsta kosti að halda yfirvofandi kattaklikkun í skefjum. Raunar fer ýmsum sögum af kvikindinu. Sumir segja að það auki körlum kynþokka og karlmennsku því testosteron-framleiðsla þeirra aukist en sá böggull fylgir þó skammrifi að þeir verða verri bílstjórar fyrir vikið að því er rannsóknir hafa sýnt, enda margsannað að karlar eru því verri bílstjórar sem karlmennska þeirra er meiri. Þegar farið er um göturnar í Reykjavík og fylgst með íslenskum karlbílstjórum hvarflar raunar að manni að slík testosteron-framleiðsla sé að verki, þó að kynþokkinn blasi kannski ekki við. Aðrir vísindamenn bera brigður á þetta. Og hefur svo hver nokkuð að iðja. Þú veist ekkert hvaðan það kemur En sem sé: Gott hjá Sigmundi Davíð að nefna þetta með bogfrymilinn og skrýtnu þjóðirnar í útlöndum. Og gott hjá honum að fá okkur til að velta vöngum yfir bogfrymlavánni í föstudagskaffinu á vinnustöðum landsins á meðan við bítum varfærnislega í hádegisnestið og vonum að skinkan sé nú áreiðanlega íslensk – og helst norðlensk – helst úr Grímsey – upprunnin sem allra lengst frá hinu skrýtna suðri – á meðan sjálfur innanríkisráðherrann í ríkisstjórn hans er óstarfhæfur að kalla vegna þess óskiljanlega uppátækis „einhvers“ að leka til fjölmiðla upplýsingum um erlendan smælingja sem átti hvort sem var að reka úr landi, til að hafa áhrif á almenningsálit sem eflaust var þó hvort sem var meira og minna andvígt manninum fyrir. Forsætisráðherrann sá okkur þar með fyrir öðrum umræðuefnum en hremmingum innanríkisráðherrans, hvað þá að við veltum því fyrir okkur hvað hann sjálfur kynni að hafa um þetta ástand á stjórnarheimilinu að segja. Og hann kom líka þeirri hugmynd að hjá okkur að hreinleiki matvöru sé kominn undir framleiðslulandi fremur en til dæmis framleiðsluaðferðum. Það er að vísu umdeilanlegt. Þannig eru átakanleg dæmi til um svo illskæðar matareitranir hér á landi að fólk hefur beinlínis dáið og svo er það hitt, að ráðamenn hér virðast standa í þeirri meiningu að nóg sé að merkja matvöru sem íslenska til að hún öðlist hinn eftirsóknaverða hreinleika, svona eins og þegar prestar blessa mat áður en hans er neytt. En þú veist ekkert hvaðan það kemur: Við borðum spænska matvöru, finnska, hollenska og guð má vita frá hvaða skrýtnum þjóðum. Við stöndum hins vegar í þeirri trú að hún sé íslensk og þar með alhrein. Trú getur verið falleg og jafnvel nauðsynleg sé þess gætt að hún fari fram á hinu andlega plani, en hætt er við að það dugi ekki að merkja vöruna sem íslenska til þess að hún öðlist fyrir það hina íslensku eiginleika. Hvaða eiginleikar skyldu það annars vera? Er reginmunur á íslensku nautahakki og öðru? Er íslenskt svínakjöt „hreinna“ en evrópskt? Hvers vegna heyrir maður auglýst nautahakk sem sé hundrað prósent og ekki með neinum aukaefnum? Er það vegna þess að slíkt heyri til undantekninga? En það er gott að forsætisráðherra landsins sé umhugað um það sem við látum ofan í okkur. En hann dregur ekki réttar ályktanir af umþenkingum sínum. Lærdómurinn er ekki sá að loka landinu og láta innlendum framleiðendum eftir að framleiða ofan í okkur matvöruna með sérstöku leyfi til innflutnings þegar það hentar þeim með tilheyrandi óljósum upprunafregnum, fyrir utan allt innflutta fóðrið sem þeir nota. Lærdómurinn er þvert á móti að opna markaðinn, auka upplýsingarnar, gefa frjálsan innflutning á matvöru, svo að við getum borið okkur eftir þeirri sem framleidd er eftir hreinleikans kúnstarinnar reglum. Því að ekki má það gerast að Íslendingar verði skrýtin þjóð …
Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun
„Naktir elskendur, Helga og Bjarni, liggja í faðmlögum, handleggjabenda á rauðum rúmfötum, umvafin mildri birtu“ Sigþór U. Hallfreðsson Skoðun
Skoðun „Naktir elskendur, Helga og Bjarni, liggja í faðmlögum, handleggjabenda á rauðum rúmfötum, umvafin mildri birtu“ Sigþór U. Hallfreðsson skrifar
Skoðun Alvarlegar afleiðingar kynferðislegrar áreitni á vinnustöðum Dagný Aradóttir Pind skrifar
Skoðun Er Helguvík ein af stærstu ruslakistum Íslands? Margrét S. Þórólfsdóttir,Ragnhildur L. Guðmundsdóttir,Þórólfur J. Dagsson skrifar
Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun
„Naktir elskendur, Helga og Bjarni, liggja í faðmlögum, handleggjabenda á rauðum rúmfötum, umvafin mildri birtu“ Sigþór U. Hallfreðsson Skoðun