Kvíðinn heltók Eymund sem talaði fyrst við son sinn þegar hann var 14 ára Stefán Árni Pálsson skrifar 22. janúar 2019 13:30 Eymundur opnaði sig í Íslandi í dag í gær. Kvíðinn og óttinn við annað fólk var svo mikill að hann gat ekki hugsað sér að umgangast aðra. Hann hefur aldrei verið í föstu sambandi og myndaði ekki tengsl við son sinn fyrr en strákurinn var orðinn fjórtán ára. Í dag er Eymundur Eymundsson á betri stað og fer í grunnskóla landsins til að upplýsa börn um kvíða svo þau sem finna fyrir honum geti brugðist við og leitað sér hjálpar áður en vandinn verður meiri. „Þegar ég byrjaði í fyrsta bekk þá leið mér strax illa. Ég gat ekki lesið og vantaði það og átti strax erfitt með að læra og var sendur í sérkennslu í lestri. Mér var oft strítt út af gleraugunum og var rosalega lítill inni í mér strax,“ segir Eymundur Eymundsson í Íslandi í dag á Stöð 2 í gær.Fékk útrásina í boltanum „Ég var hræddur við allt, ég var hræddur við dýr og mannfólkið. Ég er samt í íþróttum og er í skák en svo þegar árin líða og ég er orðinn tólf ára fer þetta að hafa virkilega áhrif á mig.“ Þá langaði hann ekki að mæta í skólann, varð fyrir einelti og kvíðinn jókst.Hópmynd af Eymundi og hans liðsfélögum í Þór Akureyri 1985.„Ég roðnaði og klökknaði í tíma og ótíma þannig að sjálfsmyndin var enginn, sjálfstraustið ekkert, sjálfsvirðingin enginn. Ég fór ekki í félagsmiðstöðvar, tók ekki þátt í neinu með bekkjarfélögunum og það eina sem hélt mér gangandi voru íþróttir vegna þess að ég var sæmilegur í þeim. Þar fékk ég útrásina, þótt að mér liði illa þar,“ segir Eymundur sem lýsir árunum í grunnskóla á þennan hátt. Hann náði þó að klára grunnskólann. „Ég fór ekki strax í framhaldsskóla og beið í eitt ár þangað til að æskuvinurinn minn kom, svo við gætum farið saman í framhaldsskóla. Þá entist ég í tvo mánuði og þá þurfti ég að hætta og fór að vinna. Ég vann á sama vinnustað í tuttugu ár. Það var þannig að ég fór ekki í kaffi og ekki í mat í vinnunni. Ég tók þetta saman og keyrði heim í mat og leið alveg ótrúlega illa að geta ekki talað um þennan líðan.“ Í tilfelli Eymundur átti staðan þarna bara eftir að versna. „Ég fór aldrei í bíó, ég fór aldrei í bæinn eða aldrei á rúntinn með félögunum. Þegar maður er með svona mikla félagsfælni þorir maður ekki segja hvernig manni líður og hvernig á maður að segja frá því sem maður veit ekki hvað er?“ Hann segist hafa notað áfengi til að drekka í sig kjark.Eymundur ræddi fyrst við son sinn þegar hann var 14 ára.„Ég var oft búinn að drekka áður en ég kom til félaganna og lendi oftast í blackouti. Þegar ég er orðinn 27 ára gamall þá gerist það að ég greinist með bein í bein í mjaðmaliðnum og mér er sagt að ég þurfi að hætta í fótboltanum. Það var rosalega erfitt, þetta var það sem var að halda í mér lífi. Ég fór að drekka bara um helgar og nýtti mér það að vera hættur í boltanum. Það sem gerist 1998 er að ég fer í aðgerð og það er skipt um mjaðmaliðinn í mér og ég fer að vinna eins og brjálæðingur aftur og er búinn að eyðileggja þetta á fimm árum.“ Eymundur var langt leiddur og íhugaði sjálfsvíg margoft. Þetta varð til þess að Eymundur hefur að mestu farið í gegnum lífið einn. Hann hefur aldrei verið í sambandi, aldrei treyst sér til þess en hann á þó 25 ára strák.Svaraði svo fallega „Auðvitað langaði mér að taka þátt í lífinu með honum og vera með honum. Móðirin á líka við veikindi að stríða og ég hafði ekki sjálfstraust til þess að sjá um hann. Hann var tekinn í fóstur lítill og hefur alist upp hjá frábærri fósturfjölskyldu sem eru bara mamma hans og pabbi. Mér finnst það bara æðislegt, því ég gat þetta ekki,“ segir Eymundur sem var ekki í sambandi við son sinn þar til árið 2008 þegar drengurinn var 14 ára. Árið 2005 leitaði hann sér loks hjálpar. Hann skrifaði syni sínum að lokum bréf þar sem hann tjáði honum hvernig staðan væri. „Hann svaraði mér svo fallega og eftir það náði ég sambandi við fósturmömmuna og þau leyfðu mér að hringja í sig. Ég spurði þarna í desember 2008 hvort ég mætti hitta hann og hún sagði að ef ég ætti leið suður væri það sjálfsagt,“ segir hann og aðeins tveimur dögum síðar mætti hann suður. „Við kjöftuðum í þrjá tíma heima hjá þeim og náðum bara góðu sambandi. Þetta er bara svo magnaður strákur. Hann einhvern veginn gerði sér grein fyrir því af hverju ég hefði ekki verið að taka þátt í uppeldinu.“ Hér að neðan má sjá innslagið í heild sinni. Íslenski boltinn Heilbrigðismál Tengdar fréttir Sálfræðingar eru nauðsynlegt afl inn í skólakerfið Maður spyr sig af hverju séu ekki komnir sálfræðingar í hvern grunn- og framhaldsskóla landsins árið 2015. Til þess að taka á vandanum strax í grunnskóla er nauðsynlegt að hafa sálfræðinga og leyfa þeim að vinna þá 22. maí 2015 07:00 Íþróttahreyfingin andleg veikindi og vanlíðan Íþróttahreyfingin er flott og gerir góða hluti en það er ekki þar með sagt að það sé ekki hægt að gera enn betur. Tölum saman og tökum þessa umræðu lengra um andleg veikindi og vanlíðan ungmenna og fullorðna. 24. júlí 2015 07:00 Lífsins ferðalag Lífið byrjar sem ferðalag þegar við fæðumst. Verkefni lífsins eru margbreytileg og það sem við vissum ekki áður vitum við í dag. 7. janúar 2018 13:31 Allt þetta myrkur var ekki til einskis "Með kvíða og félagsfælni næstum allt mitt líf" 26. ágúst 2014 09:15 Mest lesið Erpur genginn út Lífið „Fína konan“ skyndilega umkringd fyllibyttum Lífið Foreldrar eiga að vera leiðinlegir Lífið „Minn stærsti ótti er og hefur alltaf verið geimverur“ Lífið Norska pressan í sárum Lífið Fimm heilsureglur Ágústu Johnson fyrir haustið Lífið „Banna mér alfarið að hugsa um föt sem karla- og kvennaföt“ Tíska og hönnun Myndaveisla: Tímamótapartý í miðborginni Lífið Auður segist hafa trú á sér þrátt fyrir allt Lífið Frumsýning á Vísi: Fyrsta stiklan úr Svörtu söndum 2 Bíó og sjónvarp Fleiri fréttir Beið í fleiri tíma og fékk ekki miða: „Það var miklu auðveldara að fá miða á Taylor Swift“ Erpur genginn út Milljónir Oasis-aðdáenda berjast um miða Marta Lovísa Noregsprinsessa og Durek orðin hjón „Fína konan“ skyndilega umkringd fyllibyttum Fimm heilsureglur Ágústu Johnson fyrir haustið Fréttatía vikunnar: Bókmenntir, innbrot og falsboð Auður segist hafa trú á sér þrátt fyrir allt Veggjalist blómstrar í Reykjavík sem aldrei fyrr Efna til þjóðaratkvæðis um besta nammið Norska pressan í sárum Myndaveisla: Tímamótapartý í miðborginni Orðið ljóst hvaða svissneska borg mun hýsa Eurovision í maí „Minn stærsti ótti er og hefur alltaf verið geimverur“ Flóni er einhleypur Lymskuleg skot Love Island stjörnu Ekki einu sinni götusópararnir finna símann Fúnkís höll tveggja framkvæmdastjóra við Sunnuveg Sver af sér ásakanir um framhjáhald Foreldrar eiga að vera leiðinlegir Þúsundir lítra af kjötsúpu á Hvolsvelli Treystir því að Íslendingar geti klæðst öðru en svörtu Hefur ekki lengur efni á bensíni Bangsar bjóða alla velkomna Kynda undir orðróm um ástarsamband „Heppnasti maður í heimi“ Jóhann Ingi og Inga Rósa selja 300 fermetra parhús í Vesturbænum Bjöllutromma og krikketkylfa: Erjurnar sem bundu enda á Oasis Gott veður fram að jólum en veturinn þungur eftir það Elísabet Gunnars á nýjum vettvangi Sjá meira
Kvíðinn og óttinn við annað fólk var svo mikill að hann gat ekki hugsað sér að umgangast aðra. Hann hefur aldrei verið í föstu sambandi og myndaði ekki tengsl við son sinn fyrr en strákurinn var orðinn fjórtán ára. Í dag er Eymundur Eymundsson á betri stað og fer í grunnskóla landsins til að upplýsa börn um kvíða svo þau sem finna fyrir honum geti brugðist við og leitað sér hjálpar áður en vandinn verður meiri. „Þegar ég byrjaði í fyrsta bekk þá leið mér strax illa. Ég gat ekki lesið og vantaði það og átti strax erfitt með að læra og var sendur í sérkennslu í lestri. Mér var oft strítt út af gleraugunum og var rosalega lítill inni í mér strax,“ segir Eymundur Eymundsson í Íslandi í dag á Stöð 2 í gær.Fékk útrásina í boltanum „Ég var hræddur við allt, ég var hræddur við dýr og mannfólkið. Ég er samt í íþróttum og er í skák en svo þegar árin líða og ég er orðinn tólf ára fer þetta að hafa virkilega áhrif á mig.“ Þá langaði hann ekki að mæta í skólann, varð fyrir einelti og kvíðinn jókst.Hópmynd af Eymundi og hans liðsfélögum í Þór Akureyri 1985.„Ég roðnaði og klökknaði í tíma og ótíma þannig að sjálfsmyndin var enginn, sjálfstraustið ekkert, sjálfsvirðingin enginn. Ég fór ekki í félagsmiðstöðvar, tók ekki þátt í neinu með bekkjarfélögunum og það eina sem hélt mér gangandi voru íþróttir vegna þess að ég var sæmilegur í þeim. Þar fékk ég útrásina, þótt að mér liði illa þar,“ segir Eymundur sem lýsir árunum í grunnskóla á þennan hátt. Hann náði þó að klára grunnskólann. „Ég fór ekki strax í framhaldsskóla og beið í eitt ár þangað til að æskuvinurinn minn kom, svo við gætum farið saman í framhaldsskóla. Þá entist ég í tvo mánuði og þá þurfti ég að hætta og fór að vinna. Ég vann á sama vinnustað í tuttugu ár. Það var þannig að ég fór ekki í kaffi og ekki í mat í vinnunni. Ég tók þetta saman og keyrði heim í mat og leið alveg ótrúlega illa að geta ekki talað um þennan líðan.“ Í tilfelli Eymundur átti staðan þarna bara eftir að versna. „Ég fór aldrei í bíó, ég fór aldrei í bæinn eða aldrei á rúntinn með félögunum. Þegar maður er með svona mikla félagsfælni þorir maður ekki segja hvernig manni líður og hvernig á maður að segja frá því sem maður veit ekki hvað er?“ Hann segist hafa notað áfengi til að drekka í sig kjark.Eymundur ræddi fyrst við son sinn þegar hann var 14 ára.„Ég var oft búinn að drekka áður en ég kom til félaganna og lendi oftast í blackouti. Þegar ég er orðinn 27 ára gamall þá gerist það að ég greinist með bein í bein í mjaðmaliðnum og mér er sagt að ég þurfi að hætta í fótboltanum. Það var rosalega erfitt, þetta var það sem var að halda í mér lífi. Ég fór að drekka bara um helgar og nýtti mér það að vera hættur í boltanum. Það sem gerist 1998 er að ég fer í aðgerð og það er skipt um mjaðmaliðinn í mér og ég fer að vinna eins og brjálæðingur aftur og er búinn að eyðileggja þetta á fimm árum.“ Eymundur var langt leiddur og íhugaði sjálfsvíg margoft. Þetta varð til þess að Eymundur hefur að mestu farið í gegnum lífið einn. Hann hefur aldrei verið í sambandi, aldrei treyst sér til þess en hann á þó 25 ára strák.Svaraði svo fallega „Auðvitað langaði mér að taka þátt í lífinu með honum og vera með honum. Móðirin á líka við veikindi að stríða og ég hafði ekki sjálfstraust til þess að sjá um hann. Hann var tekinn í fóstur lítill og hefur alist upp hjá frábærri fósturfjölskyldu sem eru bara mamma hans og pabbi. Mér finnst það bara æðislegt, því ég gat þetta ekki,“ segir Eymundur sem var ekki í sambandi við son sinn þar til árið 2008 þegar drengurinn var 14 ára. Árið 2005 leitaði hann sér loks hjálpar. Hann skrifaði syni sínum að lokum bréf þar sem hann tjáði honum hvernig staðan væri. „Hann svaraði mér svo fallega og eftir það náði ég sambandi við fósturmömmuna og þau leyfðu mér að hringja í sig. Ég spurði þarna í desember 2008 hvort ég mætti hitta hann og hún sagði að ef ég ætti leið suður væri það sjálfsagt,“ segir hann og aðeins tveimur dögum síðar mætti hann suður. „Við kjöftuðum í þrjá tíma heima hjá þeim og náðum bara góðu sambandi. Þetta er bara svo magnaður strákur. Hann einhvern veginn gerði sér grein fyrir því af hverju ég hefði ekki verið að taka þátt í uppeldinu.“ Hér að neðan má sjá innslagið í heild sinni.
Íslenski boltinn Heilbrigðismál Tengdar fréttir Sálfræðingar eru nauðsynlegt afl inn í skólakerfið Maður spyr sig af hverju séu ekki komnir sálfræðingar í hvern grunn- og framhaldsskóla landsins árið 2015. Til þess að taka á vandanum strax í grunnskóla er nauðsynlegt að hafa sálfræðinga og leyfa þeim að vinna þá 22. maí 2015 07:00 Íþróttahreyfingin andleg veikindi og vanlíðan Íþróttahreyfingin er flott og gerir góða hluti en það er ekki þar með sagt að það sé ekki hægt að gera enn betur. Tölum saman og tökum þessa umræðu lengra um andleg veikindi og vanlíðan ungmenna og fullorðna. 24. júlí 2015 07:00 Lífsins ferðalag Lífið byrjar sem ferðalag þegar við fæðumst. Verkefni lífsins eru margbreytileg og það sem við vissum ekki áður vitum við í dag. 7. janúar 2018 13:31 Allt þetta myrkur var ekki til einskis "Með kvíða og félagsfælni næstum allt mitt líf" 26. ágúst 2014 09:15 Mest lesið Erpur genginn út Lífið „Fína konan“ skyndilega umkringd fyllibyttum Lífið Foreldrar eiga að vera leiðinlegir Lífið „Minn stærsti ótti er og hefur alltaf verið geimverur“ Lífið Norska pressan í sárum Lífið Fimm heilsureglur Ágústu Johnson fyrir haustið Lífið „Banna mér alfarið að hugsa um föt sem karla- og kvennaföt“ Tíska og hönnun Myndaveisla: Tímamótapartý í miðborginni Lífið Auður segist hafa trú á sér þrátt fyrir allt Lífið Frumsýning á Vísi: Fyrsta stiklan úr Svörtu söndum 2 Bíó og sjónvarp Fleiri fréttir Beið í fleiri tíma og fékk ekki miða: „Það var miklu auðveldara að fá miða á Taylor Swift“ Erpur genginn út Milljónir Oasis-aðdáenda berjast um miða Marta Lovísa Noregsprinsessa og Durek orðin hjón „Fína konan“ skyndilega umkringd fyllibyttum Fimm heilsureglur Ágústu Johnson fyrir haustið Fréttatía vikunnar: Bókmenntir, innbrot og falsboð Auður segist hafa trú á sér þrátt fyrir allt Veggjalist blómstrar í Reykjavík sem aldrei fyrr Efna til þjóðaratkvæðis um besta nammið Norska pressan í sárum Myndaveisla: Tímamótapartý í miðborginni Orðið ljóst hvaða svissneska borg mun hýsa Eurovision í maí „Minn stærsti ótti er og hefur alltaf verið geimverur“ Flóni er einhleypur Lymskuleg skot Love Island stjörnu Ekki einu sinni götusópararnir finna símann Fúnkís höll tveggja framkvæmdastjóra við Sunnuveg Sver af sér ásakanir um framhjáhald Foreldrar eiga að vera leiðinlegir Þúsundir lítra af kjötsúpu á Hvolsvelli Treystir því að Íslendingar geti klæðst öðru en svörtu Hefur ekki lengur efni á bensíni Bangsar bjóða alla velkomna Kynda undir orðróm um ástarsamband „Heppnasti maður í heimi“ Jóhann Ingi og Inga Rósa selja 300 fermetra parhús í Vesturbænum Bjöllutromma og krikketkylfa: Erjurnar sem bundu enda á Oasis Gott veður fram að jólum en veturinn þungur eftir það Elísabet Gunnars á nýjum vettvangi Sjá meira
Sálfræðingar eru nauðsynlegt afl inn í skólakerfið Maður spyr sig af hverju séu ekki komnir sálfræðingar í hvern grunn- og framhaldsskóla landsins árið 2015. Til þess að taka á vandanum strax í grunnskóla er nauðsynlegt að hafa sálfræðinga og leyfa þeim að vinna þá 22. maí 2015 07:00
Íþróttahreyfingin andleg veikindi og vanlíðan Íþróttahreyfingin er flott og gerir góða hluti en það er ekki þar með sagt að það sé ekki hægt að gera enn betur. Tölum saman og tökum þessa umræðu lengra um andleg veikindi og vanlíðan ungmenna og fullorðna. 24. júlí 2015 07:00
Lífsins ferðalag Lífið byrjar sem ferðalag þegar við fæðumst. Verkefni lífsins eru margbreytileg og það sem við vissum ekki áður vitum við í dag. 7. janúar 2018 13:31
Allt þetta myrkur var ekki til einskis "Með kvíða og félagsfælni næstum allt mitt líf" 26. ágúst 2014 09:15