Ég elska að vera hommi Páll Óskar Hjálmtýsson skrifar 8. ágúst 2020 12:15 Ég elska að vera hommi. Ég er mjög sáttur í eigin skinni og ég elska hvern dag sem ég lifi. Þess óska ég fyrir alla, sama hver kynhneigðin er. Punktur. Kynhneigð mín hefur ekkert með það að gera hvort ég kjósi að byggja líf mitt upp - eða rústa því. Ég er frjáls til að gera hvort tveggja eins og mér sýnist. Ég var langt kominn með að rústa lífi mínu um aldamótin 2000, en kaus að byggja það aftur upp á nýtt. Ég er enn að byggja líf mitt upp, enn þann dag í dag. Þessi uppbygging hefur ekki baun með kynhneigð mína eina og sér að gera. Ég myndi aldrei gera þá kröfu til kynhneigðarinnar að hún gerði mig hamingjusamann og sé lykillinn að velferð minni í lífinu. Þar með gæti ég skellt skuldinni á kynhneigðina í hvert sinn sem mér mistekst, fokka upp eða verður á fótaskortur. Kynhneigðin mín á betra skilið en að vera gerð að blóraböggli að öllum mínum bömmerum. Titill amerísku blaðagreinarinnar „Why I No Longer Want To Be Gay“, gerði mig strax forvitinn og um leið sorgmæddan í garð höfundarins. Ég vorkenndi honum, bara við að lesa titilinn. Aumingja höfundurinn að vilja ganga í gegnum þær vítiskvalir að vilja breyta kynhneigð sinni. Ég vil alls ekki stoppa hann frá því. Þetta ferðalag sem hann á fyrir höndum er hans val. En gangi honum vel að hætta að vera gay. Ég vona að hann finni hamingjuna. Ég hef fundið mína. Svo las ég greinina... Fyrir okkur, sem höfum alist upp á Íslandi, ætti greinin að hafa smá formála: ATHUGIÐ - Þetta er skrifað af Bandaríkjamanni sem hefur komið út frekar seint í lífinu, þar sem hann hefur auðséð kvalist af efasemdum um sjálfan sig vegna aðstæðna, uppeldis, dómhörku eða trúarskoðana. Einhver hefur verið vondur við hann og plantað í hann efasemdum um sjálfan sig. Hann hefur flúið þetta líf útúr skápnum og sogast í partísenu í homma-gettói í amerískri stórborg. Partísenan er það fyrsta sem blasir við flestum nýjum hommum, nýkomnum útúr skápnum. Fyrstu dagana eru þeir ferskt foldaldakjöt af nýslátruðu. Gaurinn hefur fílað athyglina í botn - fyrstu um sinn - og svo hefur hann orðið fyrir gríðarlegu raunveruleikasjokki... Lífið í homma-gettóum í stórborgum er vægast sagt mjög dópað, drukkið, alkahólískt, kynferðislegt, fíknað og haldið uppi af mjög brotnu fólki sem venjulega flýr ofbeldið úr smábænum sem það fæddist í. Brotið fólk, með brotna sjálfvirðingu og skakka sjálfsmynd, notar slæmt attitude (e. shading) í gríðarlegri vörn til að hylma yfir sinn eigin andlega sársauka. Flestallt sem gaurinn segir í greininni hittir naglann á höfuðið um amerísku partísenuna (og gay partísenur stórborga um heim allan). En því miður kemur greinin út eins og þessi partí-dóp-sex-lífstíll eigi við um alla homma í heiminum. Þar hefur höfundurinn einfaldlega hræðilega rangt fyrir sér. Þessi grein er bullandi sleggjudómur yfir öllum hommum í heiminum. „Ég vil ekki lengur vera gay af því allir hommar eru dópaðar hórur“. Mér finnst allir strákarnir á íslenska Hommaspjallinu á Facebook vera lifandi sönnun fyrir því hvað við erum gríðarlega fjölbreyttur hópur fólks, með mismunandi bakgrunn, skoðanir, drauma, menntun, áhugamál, þarfir og langanir. Einn besti þráðurinn sem hefur myndast þar var þegar spurt var hver væri atvinna okkar og menntun. Fjölbreytnin sem braust fram í svörunum drap niður þessa goðsögn um að allir hommar væru á einhvern undarlegan hátt steyptir í sama mótið. Það gerir höfundur greinarinnar, því miður. Steypir alla homma sem lausláta, dómharða, shallow, líkams og æskudýrkandi dópista og hórur. Um skeið grunaði mig jafnvel að þessi „greinarhöfundur" væri ekki til. Greinin öll væri klæðskerasniðin lygi, hönnuð af þrýstihópum sem finna hinsegin fólki allt til foráttu. Svo mikið er víst, að greinarhöfundur þekkir aðeins eina tegund homma, eða einn ákveðinn afkima menningar hinsegin fólks. Mikið hefði greinarhöfundur gott af því að fara á Gay AA eða Al-anon fund í New York eða eitthvað sem tengist áhugamálunum hans, sama hver þau eru. Í amerískum stórborgum finnur þú alltaf eitthvað hinsegin sem tengist áhugamálunum þínum. Ég get lofað honum því að á þeim stöðum finnur hann allt annað viðmót en á Grindr. Nú þurfum við íslensku hommarnir - sem höfum ekki ríkulegt aðgengi að hinsegin menningarflóru stórborganna - að passa upp á það að hittast á fleiri stöðum en Grindr og þannig álíka öppum. Auðvitað eigum við að fara á Grindr þegar náttúran kallar og við verðum graðir. Það er frábært að geta krúsað og pantað túrista beint í rúmið með símanum. Það sem er svo magnað við sex öppin er að maður hefur svo sannarlega kynnst fínu fólki þarna inni sem reynast svo vera bestu vinir manns í kjölfarið. Fer allt eftir því hvaða orku þú leggur í þetta samfélag sem er inni á netinu og í símanum þínum. Þú uppskerð það sem þú sáir þarna inni. Jafnvel sálufélaga og kærasta. Jafnt sem fuck buddies. Ekki gleyma svo öllu hinu frábæra stöffinu sem eru að gerast á íslensku senunni: Hommaspjallið (sem ég elska), Drag-súgur, Pink Iceland böllin, Bears on Ice, Hinsegin Dagar, Reykjavík Pride. Ef við erum duglegir, tökum þátt í Hommaspjallinu og mætum á þessa viðburði, þá verða þeir sjálfsagt fleiri, meira gefandi, meira gaman, meira líf, meiri fjölbreytni, minni einangrun og enginn hérna inni mun nokkurn tíma segja svona bull eins og „Mig langar ekki lengur að vera gay“. Pistillinn birtist fyrst á Facebook-síðu höfundar. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Hinsegin Mest lesið Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun Nei þetta getur aldrei gerst á okkar litla Íslandi! Davíð Bergmann Skoðun 10 staðreyndir um verðbólgu og ríkisfjármál Konráð S. Guðjónsson Skoðun „Naktir elskendur, Helga og Bjarni, liggja í faðmlögum, handleggjabenda á rauðum rúmfötum, umvafin mildri birtu“ Sigþór U. Hallfreðsson Skoðun Vaxtalækkun eða neyðarlög Ragnar Þór Ingólfsson,Ásthildur Lóa Þórsdóttir Skoðun Er eitt næturgaman þess virði? Reynir Böðvarsson Skoðun Skerðingar eru eðlilegur hluti af rekstri raforkukerfisins Magnús Sigurðsson Skoðun Þjóðarmorð með vestrænum vopnum Ingólfur Steinsson Skoðun Læknar, heilbrigðisstarfsfólk og lykill að lausninni Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir Skoðun Viltu vinna of mikið í ár og ennþá meira á næsta ári? Steinunn Þórðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðarmorð með vestrænum vopnum Ingólfur Steinsson skrifar Skoðun Hverjir eru alvöru feður og hverjir ekki? skrifar Skoðun Nei þetta getur aldrei gerst á okkar litla Íslandi! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er allt í góðu? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Kirkjugarðar, minningarreitir og eða grafreitir Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Vaxtalækkun eða neyðarlög Ragnar Þór Ingólfsson,Ásthildur Lóa Þórsdóttir skrifar Skoðun Innviðir og orkuskipti Sigurður Ingi Friðleifsson skrifar Skoðun Veðjað á rétta skólann Pawel Bartoszek skrifar Skoðun Er eitt næturgaman þess virði? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Læknar, heilbrigðisstarfsfólk og lykill að lausninni Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun 10 staðreyndir um verðbólgu og ríkisfjármál Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun „Naktir elskendur, Helga og Bjarni, liggja í faðmlögum, handleggjabenda á rauðum rúmfötum, umvafin mildri birtu“ Sigþór U. Hallfreðsson skrifar Skoðun Krossinn er fallegur skrifar Skoðun Þetta reddast eða hvað? Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Að gráta í rigningunni - og dansa Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun „Smækkunar“gler Viðskiptaráðs Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Ekki henda! Eyjólfur Pálsson skrifar Skoðun Break á ólympíuleikunum og önnur gildi í dansi Brynja Pétursdóttir skrifar Skoðun Frigg nemendagrunnur – bylting í íslensku skólastarfi Þórdís Jóna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Opið bréf til stjórnarformanns Haga Björn Sævar Einarsson skrifar Skoðun Alvarlegar afleiðingar kynferðislegrar áreitni á vinnustöðum Dagný Aradóttir Pind skrifar Skoðun Er Helguvík ein af stærstu ruslakistum Íslands? Margrét S. Þórólfsdóttir,Ragnhildur L. Guðmundsdóttir,Þórólfur J. Dagsson skrifar Skoðun Manstu þegar Messenger var ekki til? Aldís Stefánsdóttir skrifar Skoðun „Flestum í Noregi er illa við EES“ Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Óheillaþróun á íslenskum vinnumarkaði Gunnar Sigvaldason,Árni B. Björnsson skrifar Skoðun Að virkja upp í loft Snæbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn, the party of hungry children Ian McDonald skrifar Skoðun Talsmenn tolla gefa engan afslátt Ragnar Sigurður Kristjánsson skrifar Skoðun Samstaða kennara skiptir máli Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Hvað er fram undan í íslenskum stjórnmálum? Reynir Böðvarsson skrifar Sjá meira
Ég elska að vera hommi. Ég er mjög sáttur í eigin skinni og ég elska hvern dag sem ég lifi. Þess óska ég fyrir alla, sama hver kynhneigðin er. Punktur. Kynhneigð mín hefur ekkert með það að gera hvort ég kjósi að byggja líf mitt upp - eða rústa því. Ég er frjáls til að gera hvort tveggja eins og mér sýnist. Ég var langt kominn með að rústa lífi mínu um aldamótin 2000, en kaus að byggja það aftur upp á nýtt. Ég er enn að byggja líf mitt upp, enn þann dag í dag. Þessi uppbygging hefur ekki baun með kynhneigð mína eina og sér að gera. Ég myndi aldrei gera þá kröfu til kynhneigðarinnar að hún gerði mig hamingjusamann og sé lykillinn að velferð minni í lífinu. Þar með gæti ég skellt skuldinni á kynhneigðina í hvert sinn sem mér mistekst, fokka upp eða verður á fótaskortur. Kynhneigðin mín á betra skilið en að vera gerð að blóraböggli að öllum mínum bömmerum. Titill amerísku blaðagreinarinnar „Why I No Longer Want To Be Gay“, gerði mig strax forvitinn og um leið sorgmæddan í garð höfundarins. Ég vorkenndi honum, bara við að lesa titilinn. Aumingja höfundurinn að vilja ganga í gegnum þær vítiskvalir að vilja breyta kynhneigð sinni. Ég vil alls ekki stoppa hann frá því. Þetta ferðalag sem hann á fyrir höndum er hans val. En gangi honum vel að hætta að vera gay. Ég vona að hann finni hamingjuna. Ég hef fundið mína. Svo las ég greinina... Fyrir okkur, sem höfum alist upp á Íslandi, ætti greinin að hafa smá formála: ATHUGIÐ - Þetta er skrifað af Bandaríkjamanni sem hefur komið út frekar seint í lífinu, þar sem hann hefur auðséð kvalist af efasemdum um sjálfan sig vegna aðstæðna, uppeldis, dómhörku eða trúarskoðana. Einhver hefur verið vondur við hann og plantað í hann efasemdum um sjálfan sig. Hann hefur flúið þetta líf útúr skápnum og sogast í partísenu í homma-gettói í amerískri stórborg. Partísenan er það fyrsta sem blasir við flestum nýjum hommum, nýkomnum útúr skápnum. Fyrstu dagana eru þeir ferskt foldaldakjöt af nýslátruðu. Gaurinn hefur fílað athyglina í botn - fyrstu um sinn - og svo hefur hann orðið fyrir gríðarlegu raunveruleikasjokki... Lífið í homma-gettóum í stórborgum er vægast sagt mjög dópað, drukkið, alkahólískt, kynferðislegt, fíknað og haldið uppi af mjög brotnu fólki sem venjulega flýr ofbeldið úr smábænum sem það fæddist í. Brotið fólk, með brotna sjálfvirðingu og skakka sjálfsmynd, notar slæmt attitude (e. shading) í gríðarlegri vörn til að hylma yfir sinn eigin andlega sársauka. Flestallt sem gaurinn segir í greininni hittir naglann á höfuðið um amerísku partísenuna (og gay partísenur stórborga um heim allan). En því miður kemur greinin út eins og þessi partí-dóp-sex-lífstíll eigi við um alla homma í heiminum. Þar hefur höfundurinn einfaldlega hræðilega rangt fyrir sér. Þessi grein er bullandi sleggjudómur yfir öllum hommum í heiminum. „Ég vil ekki lengur vera gay af því allir hommar eru dópaðar hórur“. Mér finnst allir strákarnir á íslenska Hommaspjallinu á Facebook vera lifandi sönnun fyrir því hvað við erum gríðarlega fjölbreyttur hópur fólks, með mismunandi bakgrunn, skoðanir, drauma, menntun, áhugamál, þarfir og langanir. Einn besti þráðurinn sem hefur myndast þar var þegar spurt var hver væri atvinna okkar og menntun. Fjölbreytnin sem braust fram í svörunum drap niður þessa goðsögn um að allir hommar væru á einhvern undarlegan hátt steyptir í sama mótið. Það gerir höfundur greinarinnar, því miður. Steypir alla homma sem lausláta, dómharða, shallow, líkams og æskudýrkandi dópista og hórur. Um skeið grunaði mig jafnvel að þessi „greinarhöfundur" væri ekki til. Greinin öll væri klæðskerasniðin lygi, hönnuð af þrýstihópum sem finna hinsegin fólki allt til foráttu. Svo mikið er víst, að greinarhöfundur þekkir aðeins eina tegund homma, eða einn ákveðinn afkima menningar hinsegin fólks. Mikið hefði greinarhöfundur gott af því að fara á Gay AA eða Al-anon fund í New York eða eitthvað sem tengist áhugamálunum hans, sama hver þau eru. Í amerískum stórborgum finnur þú alltaf eitthvað hinsegin sem tengist áhugamálunum þínum. Ég get lofað honum því að á þeim stöðum finnur hann allt annað viðmót en á Grindr. Nú þurfum við íslensku hommarnir - sem höfum ekki ríkulegt aðgengi að hinsegin menningarflóru stórborganna - að passa upp á það að hittast á fleiri stöðum en Grindr og þannig álíka öppum. Auðvitað eigum við að fara á Grindr þegar náttúran kallar og við verðum graðir. Það er frábært að geta krúsað og pantað túrista beint í rúmið með símanum. Það sem er svo magnað við sex öppin er að maður hefur svo sannarlega kynnst fínu fólki þarna inni sem reynast svo vera bestu vinir manns í kjölfarið. Fer allt eftir því hvaða orku þú leggur í þetta samfélag sem er inni á netinu og í símanum þínum. Þú uppskerð það sem þú sáir þarna inni. Jafnvel sálufélaga og kærasta. Jafnt sem fuck buddies. Ekki gleyma svo öllu hinu frábæra stöffinu sem eru að gerast á íslensku senunni: Hommaspjallið (sem ég elska), Drag-súgur, Pink Iceland böllin, Bears on Ice, Hinsegin Dagar, Reykjavík Pride. Ef við erum duglegir, tökum þátt í Hommaspjallinu og mætum á þessa viðburði, þá verða þeir sjálfsagt fleiri, meira gefandi, meira gaman, meira líf, meiri fjölbreytni, minni einangrun og enginn hérna inni mun nokkurn tíma segja svona bull eins og „Mig langar ekki lengur að vera gay“. Pistillinn birtist fyrst á Facebook-síðu höfundar.
Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun
„Naktir elskendur, Helga og Bjarni, liggja í faðmlögum, handleggjabenda á rauðum rúmfötum, umvafin mildri birtu“ Sigþór U. Hallfreðsson Skoðun
Skoðun „Naktir elskendur, Helga og Bjarni, liggja í faðmlögum, handleggjabenda á rauðum rúmfötum, umvafin mildri birtu“ Sigþór U. Hallfreðsson skrifar
Skoðun Alvarlegar afleiðingar kynferðislegrar áreitni á vinnustöðum Dagný Aradóttir Pind skrifar
Skoðun Er Helguvík ein af stærstu ruslakistum Íslands? Margrét S. Þórólfsdóttir,Ragnhildur L. Guðmundsdóttir,Þórólfur J. Dagsson skrifar
Fögnum á degi líffræðilegrar fjölbreytni Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Skúli Skúlason,Ole Sandberg,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir Skoðun
„Naktir elskendur, Helga og Bjarni, liggja í faðmlögum, handleggjabenda á rauðum rúmfötum, umvafin mildri birtu“ Sigþór U. Hallfreðsson Skoðun