Verður Grensásvegur hjarta tónlistar í Reykjavík? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar 6. október 2026 15:02 Við Íslendingar erum stolt af tónlistarfólkinu okkar, rithöfundunum, myndlistarfólkinu, leikurunum og öðru skapandi fólki sem hefur vakið athygli langt út fyrir landsteinana. Oft er þó látið eins og sköpunargáfan sé einfaldlega sjálfsagður eiginleiki Íslendinga og að öflugt lista- og menningarlíf verði til af sjálfu sér. En listafólk verður ekki til í tómarúmi. Árangurinn verður til í samfélagi sem gefur fólki rými, tækifæri og aðstöðu til að skapa. Kennarar, félagsmiðstöðvar, tónlistarskólar, æfingahúsnæði, menningarstofnanir og skapandi samfélög eru öll hluti af þeim jarðvegi sem gerir fólki kleift að finna hæfileika sína og þroska þá. Á bak við tónleikana, plötuna, sýninguna eða verkið sem við sjáum liggja oft mörg ár af æfingum, tilraunum, mistökum, samstarfi og vinnu sem fæstir sjá. Áður en leikari stígur á stórt svið þarf hann einhvers staðar að geta tekið fyrstu skrefin og áður en hljómsveit fyllir tónleikahöll þarf hún rými til að æfa. Þess vegna skipta innviðir fyrir skapandi greinar máli. Og það skiptir okkur öll máli. Hvernig væri Reykjavík án tónlistar, myndlistar, leikhúsa, bókmennta og alls þess skapandi starfs sem á sér stað á hverjum degi, oft langt frá sviðsljósinu? Tónlistarfólk í Reykjavík hefur verið á hrakhólum með æfingaaðstöðu eftir að Tónlistarþróunarmiðstöðin missti húsnæði sitt á Hólmaslóð í sumar. Verkefni á borð við Læti!, áður þekkt sem Stelpur rokka!, eru sömuleiðis í húsnæði sem er mjög ábótavant og listafólk hefur lengi kallað eftir fleiri aðgengilegum rýmum til sköpunar. Á fundi borgarstjórnar í dag lagði meirihluti Sjálfstæðisflokks, Viðreisnar og Framsóknar því til að Reykjavíkurborg hefji formlegar viðræður um leigu á húsnæði að Grensásvegi 8 fyrir tónlistar- og menningartengda starfsemi. Húsnæðið er rúmir 940 fermetrar og þar gæti skapast sameiginlegur tónlistar- og menningarklasi með æfingaaðstöðu, rými fyrir minni tónleika og menningarviðburði, námskeið, fræðslu og þróunarverkefni. Í júlí óskaði meirihlutinn jafnframt eftir kortlagningu á húsnæði í eigu borgarinnar sem mætti nýta undir skapandi greinar og stendur sú vinna nú yfir. Stór hluti kostnaðar við Grensásveg yrði fjármagnaður með fjármunum sem borgin ver nú þegar til starfsemi á þessu sviði. Viðbótarkostnaðurinn er innan við fimm milljónir króna á ári, en húsnæðið gæti nýst mun fleirum en áður. Menningarhúsið við Grensásveg er því bæði góð nýting fjármuna og fjárfesting til framtíðar. Auður samfélags felst ekki aðeins í krónum, fasteignum og fjárfestingum. Hann er líka að finna í menningarlegum auð. Sá auður felst í sögunum sem við segjum, tónlistinni, tungumálinu okkar, hugmyndunum, hefðunum og nýsköpuninni. Hann verður til þegar fólk fær tækifæri til að skapa og deila sköpun sinni með öðrum. Borg án lista og menningar væri einfaldlega fátækari, einsleitari og litlausari. Reykjavík á að vera borg þar sem skapandi greinar fá að þrífast. Það gerir borgina ekki aðeins skemmtilegri að heimsækja heldur líka betri stað til að búa á. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Framsóknar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Borgarstjórn Tónlist Magnea Gná Jóhannsdóttir Mest lesið Halldór 24.10.26 Halldór Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Skoðun Skoðun Protocol 35: Could Iceland be right after all? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Nei nú stækkar nefið þitt Gosi.. sönn frásögn Sonja Lind Eyglóardóttir skrifar Skoðun Við getum ekki mælt okkur út úr vandanum Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Loftbrúin er fjárfesting í landsbyggðunum Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum og ábyrgð ríkisins Salvör Nordal skrifar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Sjá meira
Við Íslendingar erum stolt af tónlistarfólkinu okkar, rithöfundunum, myndlistarfólkinu, leikurunum og öðru skapandi fólki sem hefur vakið athygli langt út fyrir landsteinana. Oft er þó látið eins og sköpunargáfan sé einfaldlega sjálfsagður eiginleiki Íslendinga og að öflugt lista- og menningarlíf verði til af sjálfu sér. En listafólk verður ekki til í tómarúmi. Árangurinn verður til í samfélagi sem gefur fólki rými, tækifæri og aðstöðu til að skapa. Kennarar, félagsmiðstöðvar, tónlistarskólar, æfingahúsnæði, menningarstofnanir og skapandi samfélög eru öll hluti af þeim jarðvegi sem gerir fólki kleift að finna hæfileika sína og þroska þá. Á bak við tónleikana, plötuna, sýninguna eða verkið sem við sjáum liggja oft mörg ár af æfingum, tilraunum, mistökum, samstarfi og vinnu sem fæstir sjá. Áður en leikari stígur á stórt svið þarf hann einhvers staðar að geta tekið fyrstu skrefin og áður en hljómsveit fyllir tónleikahöll þarf hún rými til að æfa. Þess vegna skipta innviðir fyrir skapandi greinar máli. Og það skiptir okkur öll máli. Hvernig væri Reykjavík án tónlistar, myndlistar, leikhúsa, bókmennta og alls þess skapandi starfs sem á sér stað á hverjum degi, oft langt frá sviðsljósinu? Tónlistarfólk í Reykjavík hefur verið á hrakhólum með æfingaaðstöðu eftir að Tónlistarþróunarmiðstöðin missti húsnæði sitt á Hólmaslóð í sumar. Verkefni á borð við Læti!, áður þekkt sem Stelpur rokka!, eru sömuleiðis í húsnæði sem er mjög ábótavant og listafólk hefur lengi kallað eftir fleiri aðgengilegum rýmum til sköpunar. Á fundi borgarstjórnar í dag lagði meirihluti Sjálfstæðisflokks, Viðreisnar og Framsóknar því til að Reykjavíkurborg hefji formlegar viðræður um leigu á húsnæði að Grensásvegi 8 fyrir tónlistar- og menningartengda starfsemi. Húsnæðið er rúmir 940 fermetrar og þar gæti skapast sameiginlegur tónlistar- og menningarklasi með æfingaaðstöðu, rými fyrir minni tónleika og menningarviðburði, námskeið, fræðslu og þróunarverkefni. Í júlí óskaði meirihlutinn jafnframt eftir kortlagningu á húsnæði í eigu borgarinnar sem mætti nýta undir skapandi greinar og stendur sú vinna nú yfir. Stór hluti kostnaðar við Grensásveg yrði fjármagnaður með fjármunum sem borgin ver nú þegar til starfsemi á þessu sviði. Viðbótarkostnaðurinn er innan við fimm milljónir króna á ári, en húsnæðið gæti nýst mun fleirum en áður. Menningarhúsið við Grensásveg er því bæði góð nýting fjármuna og fjárfesting til framtíðar. Auður samfélags felst ekki aðeins í krónum, fasteignum og fjárfestingum. Hann er líka að finna í menningarlegum auð. Sá auður felst í sögunum sem við segjum, tónlistinni, tungumálinu okkar, hugmyndunum, hefðunum og nýsköpuninni. Hann verður til þegar fólk fær tækifæri til að skapa og deila sköpun sinni með öðrum. Borg án lista og menningar væri einfaldlega fátækari, einsleitari og litlausari. Reykjavík á að vera borg þar sem skapandi greinar fá að þrífast. Það gerir borgina ekki aðeins skemmtilegri að heimsækja heldur líka betri stað til að búa á. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Framsóknar
Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar