Til hamingju... með hvað? Einar Jóhannes Guðnason skrifar 14. október 2026 12:01 Við Íslendingar höfum svo sannarlega fengið að kynnast frasa- og umbúðapólitík undanfarin ár. Stjórnmálamenn keppast við að setja aðgerðir sínar og ástand raunveruleikans í fallegar umbúðir en þegar betur er að gáð kemur í ljós að innihaldið er lítið sem ekkert. Við erum í raun farin að kjósa yfir okkur samskiptafulltrúa sem telja hlutverk sitt vera að búa til glansmyndir framar því að framkvæma í þágu íbúa. Því miður er þessi pólitík að opinberast í Kópavogsbæ og er nýjasta dæmið fréttatilkynning bæjarins um PISA-niðurstöður grunnskólanna undir fyrirsögninni: „Kópavogur meðal fremstu sveitarfélaga landsins í PISA 2025“. Í tilkynningunni er vitnað í bæjarstjóra sem segir niðurstöðurnar endurspegla öflugt starf og fagmennsku starfsfólks. Í framhaldinu kepptust fulltrúar Sjálfstæðisflokksins við að deila fréttinni og fagna árangrinum. Ég verð þó að draga í efa að þessir sömu fulltrúar hafi gefið sér tíma til að lesa niðurstöðurnar. Hefðu þeir lesið PISA-skýrsluna hefðu þeir séð að 41% nemenda í Kópavogi ná ekki grunnhæfni í lesskilningi. Hlutfallið er 34% í náttúruvísindum og 32% í stærðfræði. Á sama tíma teljast aðeins 2% nemenda afburðanemendur í lesskilningi, 2% í náttúruvísindum og 5% í stærðfræði. Við erum því ekki aðeins að bregðast þeim nemendum sem dragast aftur úr, heldur einnig þeim sem hafa burði til að skara fram úr. Er það í alvöru fagnaðarefni að þriðjungur nemenda nái ekki grunnhæfni í stærðfræði og náttúruvísindum? Að það styttist í að helmingur nemenda nái ekki grunnhæfni í lesskilningi? Sjálfstæðisflokkurinn virðist telja svo vera svo lengi sem Kópavogur mælist yfir landsmeðaltalinu á Íslandi. Landsmeðaltali sem hefur hrakað verulega undanfarinn áratug. Það er ekki eins og það vanti tillögur að úrbótum. OECD hefur bent á mikilvægi samræmdra mælinga á námsárangri, aukinnar áherslu á grunnfög, bætts stuðnings við nemendur og endurskoðunar kennsluhátta. Miðflokkurinn í Kópavogi hefur þegar kallað eftir endurskoðun á framkvæmd skóla án aðgreiningar, samræmdum prófum og minni notkun snjalltækja í skólastarfi, við litlar undirtektir. Því miður virðast varðhundar núverandi skólakerfis hafa meiri áhuga á að verja fyrirkomulagið en að horfast í augu við raunveruleikann. Það er löngu tímabært að við hættum að láta þá sem hafa hæst ráða ferðinni. Þeir hafa fengið sínu framgengt og sjáið bara afraksturinn. Við rekum eitt dýrasta menntakerfi heims og því verður ekki endalaust hægt að halda því fram að lausnin felist einfaldlega í auknu fjármagni. Það þarf að þora að endurskoða framkvæmdina, mæla árangurinn og setja menntun barnanna okkar í fyrsta sæti. Í stað þess að óska sjálfum sér til hamingju ætti meirihlutinn í Kópavogi að taka niðurstöðurnar alvarlega og hefjast handa við nauðsynlegar úrbætur. En kannski er þetta einhvers konar satíra af hálfu Sjálfstæðisflokksins. Þessar PISA-niðurstöður eru vissulega sögulegar fyrir Kópavog, árangurinn hefur aldrei verið verri. „Til hamingju.“ Höfundur er bæjarfulltrúi Miðflokksins í Kópavogi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Einar Jóhannes Guðnason Mest lesið Halldór 24.10.26 Halldór Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason Skoðun Skoðun Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Sjá meira
Við Íslendingar höfum svo sannarlega fengið að kynnast frasa- og umbúðapólitík undanfarin ár. Stjórnmálamenn keppast við að setja aðgerðir sínar og ástand raunveruleikans í fallegar umbúðir en þegar betur er að gáð kemur í ljós að innihaldið er lítið sem ekkert. Við erum í raun farin að kjósa yfir okkur samskiptafulltrúa sem telja hlutverk sitt vera að búa til glansmyndir framar því að framkvæma í þágu íbúa. Því miður er þessi pólitík að opinberast í Kópavogsbæ og er nýjasta dæmið fréttatilkynning bæjarins um PISA-niðurstöður grunnskólanna undir fyrirsögninni: „Kópavogur meðal fremstu sveitarfélaga landsins í PISA 2025“. Í tilkynningunni er vitnað í bæjarstjóra sem segir niðurstöðurnar endurspegla öflugt starf og fagmennsku starfsfólks. Í framhaldinu kepptust fulltrúar Sjálfstæðisflokksins við að deila fréttinni og fagna árangrinum. Ég verð þó að draga í efa að þessir sömu fulltrúar hafi gefið sér tíma til að lesa niðurstöðurnar. Hefðu þeir lesið PISA-skýrsluna hefðu þeir séð að 41% nemenda í Kópavogi ná ekki grunnhæfni í lesskilningi. Hlutfallið er 34% í náttúruvísindum og 32% í stærðfræði. Á sama tíma teljast aðeins 2% nemenda afburðanemendur í lesskilningi, 2% í náttúruvísindum og 5% í stærðfræði. Við erum því ekki aðeins að bregðast þeim nemendum sem dragast aftur úr, heldur einnig þeim sem hafa burði til að skara fram úr. Er það í alvöru fagnaðarefni að þriðjungur nemenda nái ekki grunnhæfni í stærðfræði og náttúruvísindum? Að það styttist í að helmingur nemenda nái ekki grunnhæfni í lesskilningi? Sjálfstæðisflokkurinn virðist telja svo vera svo lengi sem Kópavogur mælist yfir landsmeðaltalinu á Íslandi. Landsmeðaltali sem hefur hrakað verulega undanfarinn áratug. Það er ekki eins og það vanti tillögur að úrbótum. OECD hefur bent á mikilvægi samræmdra mælinga á námsárangri, aukinnar áherslu á grunnfög, bætts stuðnings við nemendur og endurskoðunar kennsluhátta. Miðflokkurinn í Kópavogi hefur þegar kallað eftir endurskoðun á framkvæmd skóla án aðgreiningar, samræmdum prófum og minni notkun snjalltækja í skólastarfi, við litlar undirtektir. Því miður virðast varðhundar núverandi skólakerfis hafa meiri áhuga á að verja fyrirkomulagið en að horfast í augu við raunveruleikann. Það er löngu tímabært að við hættum að láta þá sem hafa hæst ráða ferðinni. Þeir hafa fengið sínu framgengt og sjáið bara afraksturinn. Við rekum eitt dýrasta menntakerfi heims og því verður ekki endalaust hægt að halda því fram að lausnin felist einfaldlega í auknu fjármagni. Það þarf að þora að endurskoða framkvæmdina, mæla árangurinn og setja menntun barnanna okkar í fyrsta sæti. Í stað þess að óska sjálfum sér til hamingju ætti meirihlutinn í Kópavogi að taka niðurstöðurnar alvarlega og hefjast handa við nauðsynlegar úrbætur. En kannski er þetta einhvers konar satíra af hálfu Sjálfstæðisflokksins. Þessar PISA-niðurstöður eru vissulega sögulegar fyrir Kópavog, árangurinn hefur aldrei verið verri. „Til hamingju.“ Höfundur er bæjarfulltrúi Miðflokksins í Kópavogi.
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar