Líf útlendingsins viss línudans hvar sem er í heiminum Gunnþóra Gunnarsdóttir skrifar 4. mars 2016 10:15 Róbert og Arna Gná við opnun sýningarinnar. Mynd/úr einkasafni Arna Gná Gunnarsdóttir opnaði nýlega myndlistarsýninguna Winter in Strasbourg í Listasal Evrópuráðsins í Strassborg. Hún kveðst vera undir áhrifum frá íslenskri handverkshefð en þó aðallega reyna að túlka hvernig hún upplifi að vera útlendingur og reyna að falla inn í nýtt samfélag án þess að glata eigin menningareinkennum. Arna Gná flutti til Strassborgar fyrir tveimur árum með manni sínum, Róbert Spanó, dómara við Mannréttindadómstól Evrópu, og tveimur sonum. „Okkur líður mjög vel hér en það kom mér á óvart þegar við fluttum hingað hvað munurinn er mikill á Íslendingum og Frökkum. Ég flokka mig sem Skandinava, sem í Suður-Evrópu þykja frekar lokaðir og stífir en mér finnst þvert á móti við frekar opin og frjáls en Frakkar fastir í reglum. Þeir elska skriffinnsku meðan við hugsum, æ, við reddum þessu og erum sveigjanleg. Ég er því dálítið á tánum og að finna út hvernig ég eigi að vera. En ég er auðvitað útlendingur hér en hef ekki prófað að vera útlendingur á Íslandi, kannski er það bara eins, og líf útlendings er línudans hvar sem er í heiminum. Mér finnst það áhugavert umhugsunarefni nú þegar til Vesturlanda flykkist fólk frá öðrum menningarheimi.“ Lífið í Strassborg. Línurnar eins og höft og kassar til að passa inn í. Bleika línan er löngunin til að halda í sitt. Mynd úr einkasafni.Sem dæmi um menningarmuninn milli Íslendinga og Frakka lýsir Arna Gná því þegar yngri sonurinn byrjaði í leikskóla í Strassborg, fjögurra ára. „Þetta var rétt fyrir jól og fyrsta daginn klippti hann út jólatré. Þegar ég kom að sækja hann var mér sýnt hvað þetta væri hryllilega lélegt hjá honum, ég yrði að fara heim og kenna honum að klippa. Annað verkefni var að kenna honum að lita í litabók og ef hann litaði pínulítið út fyrir strik fékk hann fýlukarl í bókina. Þarna fékk ég kúltúrsjokk því okkur finnst allt æðislegt sem börnin gera.“ Sýningin hennar Örnu Gnáar stendur til 24. mars. Hún segir ótrúlega marga hafa mætt á opnun hennar og þrjú verk hafi selst. „Það var gaman að sjá hvað áhuginn var mikill. Gestunum fannst svo merkilegt að ég væri frá Íslandi og töldu sig bara bara sjá íslenskt yfirbragð á myndunum.“ Menning Mest lesið Hart barist á hundruð milljóna jólamarkaði Lífið Gáfu tóndæmi af Barfly í beinni Tónlist Sergio Mendes höfundur Mas Que Nada látinn Tónlist „Vináttan sem þú hélst að væri harðari en grjót reyndist byggð á sandi“ Lífið Hvetja fleiri til að láta mála vegglistaverk Lífið Fréttatía vikunnar: Pólitík, glæpir og barnalán Lífið Fékk typpamyndir og áreiti þegar þeir héldu að hann væri stelpa Lífið Tólf fermetra smáhúsið innréttað og tilbúið Lífið Fresta ákvörðun um þátttöku í Eurovision Lífið „Fullkomið frá upphafi til enda, svo ekki sé minna sagt“ Lífið Fleiri fréttir Verk Arnhildar og félaga valið framlag Íslands á Feneyjatvíæringnum í arkitektúr Lyfjameðferð við meðvirkni: „Æ, ég væri bara til í að taka eina töflu“ „Mann- og listfjandsamleg þvæla“ Salman Rushdie hlýtur verðlaun Halldórs Laxness Þarf ekkert að þvælast fyrir sjálfri sér „Smá eins og maður sé allsber fyrir framan alþjóð“ Forstöðumaðurinn fannst í Salnum Óður til kvenlíkamans í öllu sínu veldi Óli Egils snýr sér að Ladda eftir Bubba Snæbjörn nýr leikhússtjóri í Tjarnarbíói Sjá meira
Arna Gná Gunnarsdóttir opnaði nýlega myndlistarsýninguna Winter in Strasbourg í Listasal Evrópuráðsins í Strassborg. Hún kveðst vera undir áhrifum frá íslenskri handverkshefð en þó aðallega reyna að túlka hvernig hún upplifi að vera útlendingur og reyna að falla inn í nýtt samfélag án þess að glata eigin menningareinkennum. Arna Gná flutti til Strassborgar fyrir tveimur árum með manni sínum, Róbert Spanó, dómara við Mannréttindadómstól Evrópu, og tveimur sonum. „Okkur líður mjög vel hér en það kom mér á óvart þegar við fluttum hingað hvað munurinn er mikill á Íslendingum og Frökkum. Ég flokka mig sem Skandinava, sem í Suður-Evrópu þykja frekar lokaðir og stífir en mér finnst þvert á móti við frekar opin og frjáls en Frakkar fastir í reglum. Þeir elska skriffinnsku meðan við hugsum, æ, við reddum þessu og erum sveigjanleg. Ég er því dálítið á tánum og að finna út hvernig ég eigi að vera. En ég er auðvitað útlendingur hér en hef ekki prófað að vera útlendingur á Íslandi, kannski er það bara eins, og líf útlendings er línudans hvar sem er í heiminum. Mér finnst það áhugavert umhugsunarefni nú þegar til Vesturlanda flykkist fólk frá öðrum menningarheimi.“ Lífið í Strassborg. Línurnar eins og höft og kassar til að passa inn í. Bleika línan er löngunin til að halda í sitt. Mynd úr einkasafni.Sem dæmi um menningarmuninn milli Íslendinga og Frakka lýsir Arna Gná því þegar yngri sonurinn byrjaði í leikskóla í Strassborg, fjögurra ára. „Þetta var rétt fyrir jól og fyrsta daginn klippti hann út jólatré. Þegar ég kom að sækja hann var mér sýnt hvað þetta væri hryllilega lélegt hjá honum, ég yrði að fara heim og kenna honum að klippa. Annað verkefni var að kenna honum að lita í litabók og ef hann litaði pínulítið út fyrir strik fékk hann fýlukarl í bókina. Þarna fékk ég kúltúrsjokk því okkur finnst allt æðislegt sem börnin gera.“ Sýningin hennar Örnu Gnáar stendur til 24. mars. Hún segir ótrúlega marga hafa mætt á opnun hennar og þrjú verk hafi selst. „Það var gaman að sjá hvað áhuginn var mikill. Gestunum fannst svo merkilegt að ég væri frá Íslandi og töldu sig bara bara sjá íslenskt yfirbragð á myndunum.“
Menning Mest lesið Hart barist á hundruð milljóna jólamarkaði Lífið Gáfu tóndæmi af Barfly í beinni Tónlist Sergio Mendes höfundur Mas Que Nada látinn Tónlist „Vináttan sem þú hélst að væri harðari en grjót reyndist byggð á sandi“ Lífið Hvetja fleiri til að láta mála vegglistaverk Lífið Fréttatía vikunnar: Pólitík, glæpir og barnalán Lífið Fékk typpamyndir og áreiti þegar þeir héldu að hann væri stelpa Lífið Tólf fermetra smáhúsið innréttað og tilbúið Lífið Fresta ákvörðun um þátttöku í Eurovision Lífið „Fullkomið frá upphafi til enda, svo ekki sé minna sagt“ Lífið Fleiri fréttir Verk Arnhildar og félaga valið framlag Íslands á Feneyjatvíæringnum í arkitektúr Lyfjameðferð við meðvirkni: „Æ, ég væri bara til í að taka eina töflu“ „Mann- og listfjandsamleg þvæla“ Salman Rushdie hlýtur verðlaun Halldórs Laxness Þarf ekkert að þvælast fyrir sjálfri sér „Smá eins og maður sé allsber fyrir framan alþjóð“ Forstöðumaðurinn fannst í Salnum Óður til kvenlíkamans í öllu sínu veldi Óli Egils snýr sér að Ladda eftir Bubba Snæbjörn nýr leikhússtjóri í Tjarnarbíói Sjá meira